Posts tonen met het label ondernemers. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ondernemers. Alle posts tonen

donderdag 22 juli 2010

Verkiezing van het Jaar goedkope marketingstunt

In het Evoluon kwamen dinsdag een aantal ondernemers bijeen die door de website Verkiezing van het Jaar waren uitgeroepen tot de beste dienstverleners in hun bedrijfstak. Van aannemers tot kapsters, verkoopstylisten en tekstschrijvers, allen waren op de uitnodiging afgekomen en benieuwd naar de uitslag. Helaas bleek het slechts om een goedkope marketingtruc van een bedrijf uit Almere te gaan.

Bij binnenkomst kregen de deelnemers een grote envelop met het verzoek deze pas in de zaal te openen. Bij de koffie wordt een aantal deelnemers zelfs voor de camera geïnterviewd. Als de zaaldeuren open gaan, blijkt het niet meer te gaan om erkenning van hardwerkende dienstverleners, maar om een ordinaire poging om ondernemers een lidmaatschap aan te smeren van een (nog) niet bestaande community op internet.

Als beginnend ondernemer leek het me al sterk. Nog geen jaar bezig en dan al uitgeroepen worden tot een van de beste drie dienstverleners in de branche. En, zoals het spreekwoord al zegt, als iets te mooi lijkt om waar te zijn, is dat het meestal ook.
Van de Goededagvoorzitter krijgen de toehoorders te horen hoe bijzonder het is dat ze hier bijeen zijn. Het gaat tenslotte om de beste drie dienstverleners per branche uit de regio. Als even later het sein gegeven wordt de envelop open te scheuren, blijkt deze geen oorkonde of juryrapport te bevatten, maar een goedkope medaille en een ordinair contract. Een contract om lid te worden van de (nog) niet bestaande nieuwe zoekmachine van Local Select. Voor een groot deel van het publiek is dit het moment om op te staan en teleurgesteld de zaal te verlaten.

De lijst van winnaars is lang, er staan maar liefst ruim 1600 bedrijven uit de regio op. Daarbij vergeleken is de opkomst van zo’n kleine honderd ondernemers uiterst gering te noemen. Toch blijft de belangrijkste vraag waarop en door wie een bepaalde ondernemer tot de beste is verkozen onbeantwoord. Verder dan dat er door “klanten en collega-ondernemers op hen is gestemd “ komt het niet. Verrassend genoeg kan de organisatie wel aangeven dat één onderneemster met kop en schouders boven de rest uitsteekt. Niet geheel toevallig betreft het hier een kapster uit Limburg, die op de website ook al een aantal keer voorkomt. Zij krijgt een jaar gratis lidmaatschap aangeboden.

Als gevraagd wordt wie bereid is om het contract op dat moment te ondertekenen, blijft het stil in de inmiddels vrijwel lege zaal. De organisatie heeft blijkbaar nog weinig ondernemers kunnen overtuigen. Als even later vragen kunnen worden gesteld wordt het nog erger, want bij elk antwoord verlaten steeds meer ondernemers lacherig de zaal. Zeker als blijkt dat er achter deze verkiezing feitelijk één man zit, ondernemer Jeroen Kooij. Kooij blijkt de hele tijd achter in de zaal gezeten te hebben, en beantwoord de vragen die op hem worden afgevuurd zonder al te veel enthousiasme. Hij erkent schoorvoetend als enige geldschieter achter het bedrijf Local Select te zitten, maar voegt daar aan toe “in onderhandeling te zijn met enkele grote partijen”. Welke dat zijn laat hij in het midden.
Ook op de vraag hoe hij de markt wil veroveren is het antwoord cryptisch. Door het lanceren van tienduizend (!) websites die allemaal aan elkaar gelieerd zijn en naar elkaar doorverwijzen zegt hij hoog in de ranglijst van Google te komen. Garanties kan hij natuurlijk niet geven.


Ronduit curieus zijn ook de antwoorden op vragen als “Wie heeft er nu gewonnen?” en “Wat gebeurt er als een van de drie niet meedoet?” Op de eerste vraag wordt gesteld dat het bedrijf géén onderscheid maakt tussen de nummers 1, 2 en 3. Zij zullen roulerend als eerste op de site worden gepresenteerd en steeds dezelfde hoeveelheid tijd bovenaan staan.
Het antwoord op de tweede vraag blijkt een stuk lastiger. Daar weet men niet goed raad mee. Zeker niet als gevraagd wordt, refererend aan de lage opkomst en de vele ondernemers die al vertrokken zijn, wat er gaat gebeuren als niemand meedoet.

Ook het contract is duidelijk niet geschreven door iemand met voldoende juridische kennis en bevat enkele bijzondere clausules. Niet alleen ontbreekt een manier om van het contract af te komen, maar er staan ook zaken in die vraagtekens plaatsen bij de motieven van de organisatie die gebruikers zegt te willen doorverwijzen naar de beste lokale dienstverleners in een branche. Zo stelt artikel f: In het beginsel zijn slechts de 3 bedrijven uit de verkiezing van het jaar gerechtigd op een plaats in de top 3. In afwijking van dit artikel kan in overleg met 1 of meerdere deelnemers besloten worden andere deelnemers uit te sluiten of toe te laten. Het uitsluiten van deelnemers kan geschieden op grond van verkeerde hoofdbranche-aanduiding of faillissement. Het niet willen deelnemen is geen grond voor het verwijderen van een niet-deelnemer.

Als Local Select hoopte deze eerste middag, de rest van het land volgt later dit jaar, voortvarend van start te kunnen gaan, kan niet anders worden geconcludeerd dan dat het in die opzet jammerlijk gefaald heeft. Het verhaal is daarvoor te ondoorzichtig en te vaag. Ondernemers willen graag weten waarvoor ze betalen en wat ze daarvoor krijgen. Op het eerste gezicht mag de € 12,50 per maand voor een ZZP’er, of € 19,50 voor elke andere rechtsvorm, een goede investering lijken, maar Local Select heeft mij op geen enkele manier kunnen overtuigen. Het moederbedrijf mag dan reeds in Engeland actief zijn, het hoofdkantoor zit in Morley bij Leeds, deze poging om op de Nederlandse markt actief te worden is amateuristisch en gaat zo niet lukken.

Local Select is in Nederland zo geen lang leven is beschoren. Voor een serieuze poging om op de overvolle markt van zoeksites binnen te dringen is meer geld, meer transparantie en veel meer planning nodig. Geen enkel moment geeft de organisatie er blijk van dat geld te hebben, noch die moeite te willen doen. Het verhaal blijft daardoor hangen in mooie praatjes en vlotte presentaties, maar mist overtuigingskracht. Sterker nog, het riekt behoorlijk naar ‘even snel geld verdienen’.

21-07-10

vrijdag 26 juni 2009

Middelbaar

Ik ben van middelbare leeftijd. Vanmorgen toen ik opstond besefte ik me dat nog niet, maar gezeten achter mijn ochtendkranten kwam het bericht als een mokerslag: ik, Henry de L’Ecluse, ben ongemerkt toegetreden tot de rangen van de ‘middelbaren’. Althans, dat is de mening van Fleur Besters (1977), sinds 2001 politieredacteur van het Eindhovens Dagblad.
Mijn eerste reactie was er eentje van verbazing. In de trant van ‘dat meiske..’ en ‘ach gossie’, maar nadat ik haar leeftijd en staat van dienst er bij had gezocht, veranderde mijn gevoel in verontwaardiging. Edoch ook ik kan me vergissen, dus toch het woordenboek er maar even op nageslagen (dat exemplaar in boekvorm, je weet maar nooit met die online encyclopies) om er zeker van te zijn dat de definitie die ik in mijn hoofd heb de juiste is. En ziet, volgens het woordenboek is ‘middelbare leeftijd’ rond de vijftig jaar! En ook al ben ik al aardig op weg, zo oud ben ik toch nog lang niet.

Maar wat schreef Besters dan? En hier wordt het spannend, want waarschijnlijk gaat Besters aanvoeren dat zij de koppen niet schrijft… Boven het artikel ‘Kinderlokker sloeg al 20 keer toe’, staat de gewraakte subkop ‘man van middelbare leeftijd is actief in groot deel van de regio’.

Op zich is er helemaal niets aan te merken op het hele artikel, en ik vind het meer
dan triest dat deze smeerlap nog steeds niet gepakt is. Maar ik begin heftig te protesteren als Besters even verderop de vermoedelijke leeftijd van de verdachte schetst. De tweede alinea begint namelijk met: ‘De 35- tot 40-jarige man…’. En daar ik inmiddels boven de veertig ben, niet al te ver maar toch al een paar jaar, ben ik dus in de ogen van Besters ‘middelbaar’.

Opvallend is echter wel dat ook Besters zèlf de middelbare leeftijd met rasse schreden nadert, want een snelle rekensom leert dat zij zelf inmiddels ook al zo’n 32lentes telt. En daarmee zit ze dichter bij haar eigen definitie van middelbaar dan ik bij die van het woordenboek. Tja, het kan zomaar verkeren, al denk ik niet dat Besters zichzelf ziet als ‘bijna middelbaar’.

Ik heb de afgelopen maanden het geluk en het voorrecht gehad samen te mogen werken met een aantal mensen die het begin van de werkelijke ‘middelbare leeftijd’ al hebben overschreden, en uit hun monden hoorde ik de verhalen die ik al zo goed kende uit mijn eigen vriendenkring. Als je eenmaal ‘van zekere leeftijd’ bent, tel je in de maatschappij niet of nauwelijks meer mee. Ja, je mag gewoon belasting blijven betalen, want voor de belastingdienst is een ieder gelijk aangeschoten wild. Maar de ware afschrijving vindt plaats door de werkgevers, gewoon om op alles en nog wat af te schrijven, want zij selecteren wel degelijk op leeftijd. Als je niet meer absoluut piep van lijf en leden bent, je hebt er al een tonnetje of wat opzitten zeg maar, dan ben je uitgerangeerd, waardeloos en niet eens de courtesy van een gesprek meer waard. En daar wil ik nu eens, mede namens alle getroffenen, hartgrondig tegen protesteren!

Want let wel, werkgevers van Nederland, mensen van boven de 35 (om Besters’ definitie van middelbaar maar eens aan te houden) zijn alles behalve versleten en bejaard. De kans is zelfs groot dat ze u nog een poepie kunnen laten ruiken als het aankomt op levenservaring en kennis! Ja, ze zijn een paar centen duurder, maar dan heb je ook wat. Zij weten nog wat het is om loyaal te zijn aan een werkgever. Zij zijn niet na een jaartje alweer uitgekeken op hun zoveelste baantje. Zij hebben nog enigszins degelijk onderwijs gehad en weten gewoon nog uit hun hoofd dat Deventer niet bepaald naast Maastricht ligt! Maar als ze van geen enkele werkgever meer een kans krijgen om te laten zien wat ze kunnen, zult u dat ook nooit te zien krijgen.
Daarom hulde aan al die mannen en vrouwen van ver boven de 35 die, met volledige inzet en vol enthousiasme, het KEB-traject hebben voltooid en nu hun kansen (dan maar) gaan pakken als zelfstandig ondernemer. Te oud voor de werkgevers, maar véél te jong voor de geraniums, zijn zij het nu die er hun schouders onder gaan zetten om de economie, èn zichzelf, weer uit het slop te trekken. Een economie die overigens vooral in het slop is geraakt door al die op geld beluste dames en heren van beneden de 35. En dat wilde ik maar even laten weten!

26-09-06