De Eerste Wet van de Politiek

Met verbijstering heb ik gezien hoe weinig mensen hun verontwaardiging hebben getoond dat de belastingdienst binnenkort gewoon toegang krijgt tot onze privé bankrekening. De fiscus kan hiermee zelf haar vorderingen rechtstreeks innen tot een bepaald bedrag. En alhoewel de regeling pas over een aantal jaar geëvalueerd zal worden, denkt men er nu vast over na om ook de lokale overheden, de gemeente waarin u woonachtig bent en bijvoorbeeld het waterschap, een zelfde toegang te verlenen tot uw bancaire portemonnee.

Door het feit dat alle media dezer dagen slechts volstaan met doemscenario’s en steeds weer nieuwe ellende voorspellen naar aanleiding van de wereldwijde kredietcrisis, valt een dergelijk bericht nauwelijks op. Sterker nog, weinig media spendeerden er überhaupt aandacht aan de laatste dagen. Slechts de Telegraaf vond het belangrijk genoeg om er een redactioneel commentaar aan te wijden, en de kiezer zwijgt, en accepteert dus, op een enkeling na.

Dat in tijden van crisis dergelijke ingrijpende beslissingen geruisloos worden ingevoerd is een bekend politiek gebruik. Aan de voordeur wordt oorverdovend gerammeld, en dus hoort men de insluiper aan de achterdeur toch niet, zo lijkt de overtuiging. Maar insluiping is en blijft uitermate laakbaar, of de dader nu gehoord is bij zijn poging of niet.
Politici bezien de wereld namelijk vanuit een aantal wetten, en de eerste en belangrijkste daarvan is dat de burger per definitie dom is. Dom ja, en alles behalve geïnteresseerd in de waarheid en oprechtheid van hen die ons leiden. En elke keer trappen we er weer massaal met open ogen in. De ene kromme redenering volgt op de andere en wij slikken het allemaal als zoete koek. Hooguit wat gemor in de marge en daar houdt het dan ook meteen weer bij op.

Een aantal jaar geleden werd de anticonceptiepil uit de basisverzekering gehaald. De politiek verzekerde ons dat een dergelijke ingreep makkelijk kon omdat ons land het laagste abortuscijfer van Europa had. Kort daarna begon het abortusscijfer echter weer razendsnel te stijgen en waren de politici, de Christelijke partijen voorop, weer in alle staten over zulk onchristelijk gedrag. Dat ze de verhoging zelf veroorzaakt hebben met de pil uit de vergoedingenlijst te schrappen wordt door henzelf, èn door de kiezer, gemakshalve dan maar even vergeten.
Kawouter Bos is uitgeroepen tot ‘Politicus van het Jaar’ vanwege zijn kordate optreden tijdens de kredietcrisis. Ik gun het hem van harte, maar of het terecht is blijft maar zeer de vraag. Wie Bos namelijk de laatste tijd heeft zien acteren kan zich nauwelijks aan de indruk onttrekken dat Bos alleen kordaat is als dat Bos goed uitkomt. Maar de (meeste) Icesave spaarders krijgen nog voor de kerst hun zuurverdiende spaarcentjes terug, dus Bos is dè Man. Maar dat aan het hele Icesave debacle falend toezicht van DNB ten grondslag ligt, waardoor o.a. de bank een goede rating behield en niet werd ingegrepen toen het dreigde fout te gaan, vergeten we gemakshalve maar even. Dat het toezicht een van de taken van Bos is ook. In de diverse nieuws en actualiteitenprogramma’s worden in straatinterviews aan voorbijgangers gevraagd wat ze van Bos vinden. De ene reactie is nog bedroevender dan de andere. Een allochtone meneer heeft het over ‘Den Bosch’ en ‘Van Balkenende’, terwijl een blonde tiener niet verder komt dan te melden dat haar moeder Bos zo leuk vindt. En Bos zelf, met die zelfvoldane grijns op zijn smoel gebeeldhouwd, geeft glimlachend toe dat hij het wel aardig doet. En in een toegift laat hij zelfs weten dat ook Hij de komende tijd nog wel eens fouten zal maken, net als al zijn vriendjes in dit kabinet, maar dat ze het toch allemaal doen uit liefde voor de kiezer.

Gelooft u het? Waarschijnlijk wel, want de PvdA blijft maar stijgen in de peilingen. Net als Rouvoet c.s. trouwens, de man die ons land niet voort wil stuwen in de vaart der volkeren, maar het liefst terug zou brengen naar de kneuterige jaren vijftig. De jaren waarin de kerk en de staat nog bepaalden wat we deden, wat we konden zeggen en wat we konden denken. Als we nog even zo verder gaan zie ik zelfs de CPN weer opnieuw opgericht worden!

Toch weiger ik te geloven dat de kiezer, u en ik dus, ècht zo dom zijn. We laten ons echter maar al te graag ondersneeuwen en vergeten daarbij soms gewoon om ons eigen gezonde verstand te gebruiken. En zo ingewikkeld is het allemaal niet. Dat wat voor uw eigen huishoudboekje niet werkt, werkt namelijk ook niet voor het huishoudboekje van de staat, ook al doen onze volksvertegenwoordigers er alles aan om u van het tegendeel te overtuigen. Je kunt nu eenmaal niet straffeloos geld blijven uitgeven wat je niet hebt, dat geldt voor u en mij en evenzeer voor de politiek. Het enige verschil is dat u en ik niet de mogelijk hebben om onze inkomsten drastisch te verhogen. De overheid heeft die wel, en doet dat door het verhogen van belastingen en accijnzen, of door het verzinnen van nieuwe belastingen en accijnzen. Wij, de kiezer, zijn namelijk de enige inkomstenbron van de overheid, en wij hebben dus de macht in handen om te zeggen ‘Tot hier en niet verder!’. En die neiging is erg groot nu men ook al toegang wil tot mijn bankrekening. Hoe zou u het vinden als uw buurman letterlijk bij u binnen stond en een greep deed uit uw kas omdat hij van mening is daar recht op te hebben? Dan zou u laaiend zijn en hem bij kop en kont pakken en hem uw huis uit zetten. Waarom laat u het dan wel toe van uw overheid?

13-12-08

Kerst in juni

Volgens de Australische astronoom Dave Reneke vieren we kerst op het verkeerde moment in het jaar. Uit zijn berekeningen blijkt namelijk dat de ster op 17 juni boven Bethlehem stond en niet, zoals de kerk ons wil doen geloven, eind december. Dat de kerk voor eind december koos als geboortedag van het kindeke Jezus heeft te maken met het feit dat men wilde aansluiten bij een groot heidens feest dat rond die dagen werd gevierd.

Als ik dergelijke berichten lees, kan ik me niet nalaten af te vragen welke andere ‘waarheden’ uit ons leven nog meer ‘aangepast’ zijn aan data die de kerk destijds goed, of beter, uitkwamen. Uit de geschiedenis weten we dat de katholieke kerk er zich eeuwenlang op heeft voorgestaan, en dat nog steeds doet zij het in mindere mate, dat zij de enige waarheid verkondigen. Daaruit volgt dan automatisch dat de andersdenkenden het zonder de waarheid moeten doen. Een bewering die steeds minder makkelijk gestand te houden is.
Laat vooral duidelijk zijn dat ik niemand wil afwijzen of kwetsen in zijn of haar geloof en wereldbeeld. Ook niet omdat ik weet dat er vanuit de grote en vanuit vele kleinere geloofsovertuigingen dagelijks en overal te wereld zéér goede werken worden verricht vanuit naastenliefde of een gevoel van verantwoordelijkheid voor de medemens die, al dan niet tijdelijk, minder goed in staat is voor zichzelf te zorgen. Hulde voor hen, en eigenlijk zou een ieder een deel van zijn of haar tijd aan dergelijke bezigheden moeten spenderen. Maar dat neemt niet weg dat ik me soms afvraag hoe de wereld eruit zou hebben gezien zònder de invloed van al die grote religies en hun zendingsdrang. Héél anders waarschijnlijk.

Op een van mijn vele reizen was ik in Midden Amerika, en zag daar welke schade de oude culturen hebben opgelopen door de bekeringsdrang van Rome. Al die arme inboorlingen moesten gered worden uit handen van de duivel en bekeerd worden tot Christenen, goedschiks dan wel kwaadschiks, en alles wat de moederkerk onwelgezind was diende vernietigd te worden. En de kerk was daar geweldig goed en fanatiek in, denk aan de Inquisitie en bijvoorbeeld de heksenverbrandingen.
Dat men gelijktijdig een hele hoop waardevolle kennis heeft vernietigd is waarschijnlijk nog het meest te betreuren. Duizenden, zo niet miljoenen, geschriften en geschiedschrijvingen zijn zodoende verloren gegaan. Geschriften die ons nu een heel ander beeld zouden geven op de wereld van nu. Geschriften ook die wellicht een hoop informatie bevatten die ons nu zou kunnen helpen met de problemen waar we in het heden mee kampen. Want zoveel nieuws is er namelijk niet op deze wereld. Veel van de uitvindingen die we tegenwoordig als ‘modern’ bestempelen, denk bijvoorbeeld aan beton en de brandweerspuit, waren al bij de Romeinen bekend. Iemand die denkt dat Ikea het bouwpakket heeft uitgevonden komt ook al bedrogen uit. Ook daar kunnen we de Romeinen voor bedanken. Bekend is namelijk dat zij bij de invasie van wat nu het Verenigd Koninkrijk is, hun eerste verdedigingsforten in bouwpakketvorm meenam om zodoende hun positie meteen goed konden verdedigen.
En er zijn meerdere beschavingen aan te wijzen die in het verre verleden dingen hebben gepresteerd die we hen nu nog steeds niet na kunnen doen, ook niet met alle moderne middelen die we inmiddels tot onze beschikking hebben. We weten simpelweg niet hoe ze bepaalde dingen voor elkaar hebben gekregen. De bouw van de piramides, de bekende albasten vazen of de sarcofaag van een van de grootste farao’s zijn daar voorbeelden van. Maar ook aan de andere kant van de oceaan zin talloze voorbeelden te vinden van kennis en vaardigheden die met de tijd verloren zijn gegaan en waarvan niets meer bewaard is gebleven.
Helaas is het wat kort door de bocht om de kerk daarvan alleen de schuld te geven. Bovendien is het een grote fout om de geschiedenis te bekijken met de bril van vandaag, in plaats van met de bril van destijds. Vooropgesteld dat ze toen al brillen hadden dan.
Maar hoe je het ook stelt, er is in de loop van de tijd héél veel kennis verloren gegaan. Omdat men er het belang niet van inzag of omdat men het tegenstrijdig vond met de geldende wetten en moraal. En veel van die oude kennis is nooit meer terug te halen. Deels nog wel door diepgravend en langdurig onderzoek, maar veel is voorgoed verloren. Wellicht zal er in de toekomst nog hier en daar een flard naar boven komen. Zo vermoed ik dat in de catacomben van Rome véél meer kennis ligt opgeslagen dan men ons wil doen geloven. Bovendien zwerft er ook nog een profetie van Edgar Cayce dat er in, waarschijnlijk, Egypte nog een grote bibliotheek tevoorschijn gaat komen. Niet dat ik nu zozeer in het laatste geloof, maar àls het zou gebeuren zou dat geweldig zijn. Wellicht zouden we ons dan met z’n allen eindelijk eens realiseren dat we helemaal niet zo verschillend zijn als we denken en dat we bovendien met elkaar ‘veroordeeld’ zijn om op deze planeet samen te leven. En met dat besef zou wel eens een tijd kunnen aanbreken die ons mensen eindelijk weghaalt van het randje waarop we nu al zo lang bivakkeren. Een mooie droom al met al, maar als ik zo de kranten lees, een waarlijke utopie.

10-12-08