2011, een vooruitblik

Wordt dezer dagen vooral teruggekeken, als dwars mens richt ik mijn blik liever op de toekomst. En van wat ik daar meen te ontwaren word ik niet echt vrolijk. Zo worden Vlaamse ouderen verplicht om hun oude (bolle) beeldbuis in te wisselen voor een plat exemplaar. Volgens Luc Griep, directeur van de federatie onafhankelijke seniorenzorg, is dat uit het oogpunt van brandgevaar veiliger. Toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat griep voor kwetsbare ouderen een grotere bedreiging vormt dan welk soort imploderende tv dan ook.

2011 is, volgens de Chinese kalender althans, het jaar van het Konijn. Het is tevens het jaar waarin de Britse regering de zoveelste wanhoopspoging doet om Britse rokers van hun nicotineverslaving af te helpen. Hiertoe stelt de regering voor 400.000 verstokte rokers één pakje gratis nicotinepleisters ter beschikking. De plaatselijke anti-rooklobby is echter bang dat veel rokers niet op de hoogte zijn van dit betuttelende initiatief, omdat de reclamecampagne die dit gebaar onder de aandacht moest brengen, wegens bezuinigingen is geschrapt. En da’s maar goed ook. Ik wil de anti-rooklobby namelijk wel eens horen piepen als al die verstokte rokers per eerste januari daadwerkelijk hun peuk aan de wilgen zouden hangen. De extra bezuinigingen die dat met zich meebrengt moeten namelijk vooral door de niet rokers worden opgebracht.

In een grot in Israël hebben onderzoekers een aantal menselijke tanden gevonden die, volgens de eerste onderzoeken, veel ouder zijn dan tot nu toe voor mogelijk werd geacht. Als de resultaten blijken te kloppen, staat daarmee de hele ontstaansgeschiedenis van de moderne mens op zijn kop. En dat is weer een goede zaak. Hoe meer we weten van het werkelijke ontstaan van het leven op aarde, en de rol van de mens daarin, hoe meer berichten over de invloed van de mens op diens wereld wordt afgezwakt.

In eigen land voorspellen de trends ook bepaald geen zomer. Het lijstje is zelfs zo triest, dat de redactie meende er een hele pagina voor te moeten inruimen. Om ze allemaal te bespreken gaat me wat ver, dus ik licht er een beperkt aantal uit. De eerste die opvalt is de naam van Estée Strooker. Dit chaotische blonde huilebalkje is de winnaar van Masterchef 2010, een resultaat waarmee de Nederlandse versie van dit programma zich meteen voorgoed heeft gediskwalificeerd. Welke zichzelf respecterende keukenchef wil deze hoogblonde dwergramp in zijn of haar keuken?

De rest van de lijst toont een verontrustende hang naar truttigheid. Want ‘in’ zijn de jaren 70, plateauzolen, allerlei tinten oranje, zelf fröbelen, kurk op de muur en jute. Maar, nog veel vreselijker, de terugkomst van het broekpak. Met dit meest onflatteuze kledingstuk wordt in één klap ruim honderd jaar vrouwenemancipatie weer ongedaan gemaakt. De tijd zal leren of dat een zegening of een onvergeeflijke fout zal blijken te zijn.

2011 wordt geen al te best jaar dus, maar ik hoop dat er op één terrein tenminste vooruitgang wordt geboekt. En dan heb ik het over Twitter. Ik ben een groot voorstander van de vrije meningsuiting, maar dan is het wel belangrijk dat je iets waardevols te vertellen hebt. Helaas kan die kwalificatie hoogst zelden worden meegegeven aan het gros van de berichten die door fanatieke twitteraars de ether in wordt geslingerd. Dat GDD, ook wel bekend als Gerda Dijksman, Grote Dame of Geweldig Domme Doos uut Drenthe (zo u wilt), het nodig acht al om 1.24 ’s morgens iets te kakelen over de achtergronden van twee tragische sterfgevallen zegt al genoeg. Who cares wat zij denkt? En rond dat tijdstip plegen de meeste weldenkende en hardwerkende mensen doorgaans in dromenland te verkeren, dus de moeite had ze zich (als ze werkelijk had nagedacht) dus beter kunnen besparen. Nu kostte het haar de kop.

Desondanks ga ik vol goede moed het nieuwe jaar in. Als ras-optimist, anderen zullen mij eerder cynicus noemen, ga ik er gewoon van uit dat het gezonde verstand uiteindelijk wel weer de overhand zal krijgen. Ik wens een ieder dan ook het allerbeste voor 2011. Laat je vooral niet gek maken en gebruik je eigen gezonde vertand. Dan komt alles weer goed…ooit!

29-12-10

De Eerste Wet van de Politiek

Met verbijstering heb ik gezien hoe weinig mensen hun verontwaardiging hebben getoond dat de belastingdienst binnenkort gewoon toegang krijgt tot onze privé bankrekening. De fiscus kan hiermee zelf haar vorderingen rechtstreeks innen tot een bepaald bedrag. En alhoewel de regeling pas over een aantal jaar geëvalueerd zal worden, denkt men er nu vast over na om ook de lokale overheden, de gemeente waarin u woonachtig bent en bijvoorbeeld het waterschap, een zelfde toegang te verlenen tot uw bancaire portemonnee.

Door het feit dat alle media dezer dagen slechts volstaan met doemscenario’s en steeds weer nieuwe ellende voorspellen naar aanleiding van de wereldwijde kredietcrisis, valt een dergelijk bericht nauwelijks op. Sterker nog, weinig media spendeerden er überhaupt aandacht aan de laatste dagen. Slechts de Telegraaf vond het belangrijk genoeg om er een redactioneel commentaar aan te wijden, en de kiezer zwijgt, en accepteert dus, op een enkeling na.

Dat in tijden van crisis dergelijke ingrijpende beslissingen geruisloos worden ingevoerd is een bekend politiek gebruik. Aan de voordeur wordt oorverdovend gerammeld, en dus hoort men de insluiper aan de achterdeur toch niet, zo lijkt de overtuiging. Maar insluiping is en blijft uitermate laakbaar, of de dader nu gehoord is bij zijn poging of niet.
Politici bezien de wereld namelijk vanuit een aantal wetten, en de eerste en belangrijkste daarvan is dat de burger per definitie dom is. Dom ja, en alles behalve geïnteresseerd in de waarheid en oprechtheid van hen die ons leiden. En elke keer trappen we er weer massaal met open ogen in. De ene kromme redenering volgt op de andere en wij slikken het allemaal als zoete koek. Hooguit wat gemor in de marge en daar houdt het dan ook meteen weer bij op.

Een aantal jaar geleden werd de anticonceptiepil uit de basisverzekering gehaald. De politiek verzekerde ons dat een dergelijke ingreep makkelijk kon omdat ons land het laagste abortuscijfer van Europa had. Kort daarna begon het abortusscijfer echter weer razendsnel te stijgen en waren de politici, de Christelijke partijen voorop, weer in alle staten over zulk onchristelijk gedrag. Dat ze de verhoging zelf veroorzaakt hebben met de pil uit de vergoedingenlijst te schrappen wordt door henzelf, èn door de kiezer, gemakshalve dan maar even vergeten.
Kawouter Bos is uitgeroepen tot ‘Politicus van het Jaar’ vanwege zijn kordate optreden tijdens de kredietcrisis. Ik gun het hem van harte, maar of het terecht is blijft maar zeer de vraag. Wie Bos namelijk de laatste tijd heeft zien acteren kan zich nauwelijks aan de indruk onttrekken dat Bos alleen kordaat is als dat Bos goed uitkomt. Maar de (meeste) Icesave spaarders krijgen nog voor de kerst hun zuurverdiende spaarcentjes terug, dus Bos is dè Man. Maar dat aan het hele Icesave debacle falend toezicht van DNB ten grondslag ligt, waardoor o.a. de bank een goede rating behield en niet werd ingegrepen toen het dreigde fout te gaan, vergeten we gemakshalve maar even. Dat het toezicht een van de taken van Bos is ook. In de diverse nieuws en actualiteitenprogramma’s worden in straatinterviews aan voorbijgangers gevraagd wat ze van Bos vinden. De ene reactie is nog bedroevender dan de andere. Een allochtone meneer heeft het over ‘Den Bosch’ en ‘Van Balkenende’, terwijl een blonde tiener niet verder komt dan te melden dat haar moeder Bos zo leuk vindt. En Bos zelf, met die zelfvoldane grijns op zijn smoel gebeeldhouwd, geeft glimlachend toe dat hij het wel aardig doet. En in een toegift laat hij zelfs weten dat ook Hij de komende tijd nog wel eens fouten zal maken, net als al zijn vriendjes in dit kabinet, maar dat ze het toch allemaal doen uit liefde voor de kiezer.

Gelooft u het? Waarschijnlijk wel, want de PvdA blijft maar stijgen in de peilingen. Net als Rouvoet c.s. trouwens, de man die ons land niet voort wil stuwen in de vaart der volkeren, maar het liefst terug zou brengen naar de kneuterige jaren vijftig. De jaren waarin de kerk en de staat nog bepaalden wat we deden, wat we konden zeggen en wat we konden denken. Als we nog even zo verder gaan zie ik zelfs de CPN weer opnieuw opgericht worden!

Toch weiger ik te geloven dat de kiezer, u en ik dus, ècht zo dom zijn. We laten ons echter maar al te graag ondersneeuwen en vergeten daarbij soms gewoon om ons eigen gezonde verstand te gebruiken. En zo ingewikkeld is het allemaal niet. Dat wat voor uw eigen huishoudboekje niet werkt, werkt namelijk ook niet voor het huishoudboekje van de staat, ook al doen onze volksvertegenwoordigers er alles aan om u van het tegendeel te overtuigen. Je kunt nu eenmaal niet straffeloos geld blijven uitgeven wat je niet hebt, dat geldt voor u en mij en evenzeer voor de politiek. Het enige verschil is dat u en ik niet de mogelijk hebben om onze inkomsten drastisch te verhogen. De overheid heeft die wel, en doet dat door het verhogen van belastingen en accijnzen, of door het verzinnen van nieuwe belastingen en accijnzen. Wij, de kiezer, zijn namelijk de enige inkomstenbron van de overheid, en wij hebben dus de macht in handen om te zeggen ‘Tot hier en niet verder!’. En die neiging is erg groot nu men ook al toegang wil tot mijn bankrekening. Hoe zou u het vinden als uw buurman letterlijk bij u binnen stond en een greep deed uit uw kas omdat hij van mening is daar recht op te hebben? Dan zou u laaiend zijn en hem bij kop en kont pakken en hem uw huis uit zetten. Waarom laat u het dan wel toe van uw overheid?

13-12-08

´Service´ van Telfort

Er loopt momenteel een spaaractie van de Postbank samen met Telfort waarbij je, als je een bepaald minimaal bedrag spaart, je een ´gratis´ Telfort prepaid telefoon cadeau krijgt. Nu wilde ik die telefoon wel hebben, dus vulde ik het aanmeldingsformulier in en wachtte af.
Niet heel lang daarna kreeg ik een brief thuisgestuurd van de Postbank waarmee ik op de speciale site van Telfort mijn telefoon kon bestellen. Daarvoor moest ik vooral mijn persoonlijke actiecode bij de hand houden die in de brief vermeld stond. Daarnaast moest ik ook mijn rekeningnummer bij de hand houden, want het toestel zou pas de mijne worden na een eenmalige machtiging aan Telfort om 25 euro van mijn rekening af te schrijven voor het beltegoed.
Vol goede moed typte ik www.telfort.nl/postbank in. De site verscheen vlug op het scherm en ik begon de verplichte velden in te vullen. Op het moment dat ik op ´verzenden´ drukte, begon het mis te gaan. Mijn rekeningnummer klopte niet. Nu gebeurt het wel vaker dat websites mijn rekeningnummer niet accepteren omdat ik een heel oud rekeningnummer heb dat maar uit vier cijfers bestaat. Door het ervoor zetten van een aantal nullen is het probleem meestal verholpen, maar hoeveel nullen ik er deze keer ook voor zette, de site bleef halsstarrig weigeren. Dan maar klantenservice bellen, á 10 ct per minuut. Na zo´n vreselijk onpersoonlijk menu te hebben doorlopen krijg ik eindelijk een dame aan de telefoon die er meteen maar vanuit gaat met een halve randdebiel te maken te hebben en begint me uit te leggen waar en hoe ik de actiecode moet intoetsen. Ik onderbreek haar en leg uit dat de site slechts mijn rekeningnummer niet accepteert, waarop zij zegt dat mijn rekeningnummer dan wel niet zal kloppen. Ik zucht maar eens diep en vertel de Telfort-dame dat mijn rekeningnummer uit slechts vier cijfers bestaat en dat ik weliswaar al best wel oud ben, ik ben tenslotte al boven de veertig, maar nog net niet zo seniel dat ik die vier cijfers niet meer kan onthouden. En ja, ook ben ik bekend met het feit dat ik er voorloopnullen voor moet zetten. Been there, done that! Ik heb de rekening pas een jaar of dertig, vandaar.
Even blijft het stil, en ik hoor de arme hersentjes aan de telefoon bijna kraken. ´Dan ga ik er een melding van maken en dan wordt u teruggebeld..´ zegt ze. Prima, maar gelukkig kan ik voor ze de verbinding verbreekt nog even vragen op welk nummer ze me dan gaan terugbellen, waarna de Telfort-dame het met me eens is dat het wellicht handig is om een telefoonnummer te registreren.

De rest van de dag blijft het stil, net als het overgrote deel van de dag erna. Volgens mijn liefje, aan wie ik het verhaal heb verteld, gaat Telfort absoluut niet terugbellen, maar ik blijf hoop houden. En dat kleine beetje vertrouwen in Corporate Nederland wordt beloond als even voor 17.00 de telefoon gaat. ´Met Telfort, is mevrouw de L´Ecluse thuis? Nee, maar meneer de L´Ecluse wel, en die was het ook die jullie heeft gebeld. Zonder enige verontschuldiging gaat de dame verder met me uit te leggen hoe ik in de witte vlakjes op het scherm de gevraagde gegevens in moet voeren. Hallo! Ikke wel oud maar NIET dom hoor! Ik leg wederom geduldig uit wat het probleem is en dit schijnt tot op heden, getuige de reactie, nog nooit te zijn voorgekomen.
´En u weet zeker dat het rekeningnummer klopt?´
Ik zucht nog maar eens. En dan klinkt het triomfantelijk door de telefoon, alsof deze dame zojuist een wereldschokkende ontdekking heeft gedaan, ´Dan kunt u het beste maar gewoon de antwoordkaart gebruiken onderaan de brief! Vergeet alleen niet daarop de actiecode en uw rekeningnummer te vermelden…´

Telfort, wat moet je ermee? Ik heb nu al spijt dat ik die telefoon bij ze heb besteld. Wat een service voor zo´n groot bedrijf! En dàt voor maar 10 ct per minuut. Het is nu dus maar afwachten of de telefoon ooit ook daadwerkelijk zal worden toegezonden. Men zegt dat binnen tien dagen na ontvangst van de betaling te zullen doen, maar ook hier zal men er wel achter komen dat er een probleem is met het rekeningnummer. En wat gebeurt er als ze denken dat het rekeningnummer niet klopt? Ik wacht dus maar geduldig af…héél geduldig. Telfort heeft het inderdaad goed voor mekaar…maar niet heus.

18-09-08

Laf

Gistermorgen zat ik nietsvermoedend achter de pc, toen ik naar beneden werd geroepen door mijn liefste. Ze klonk ontdaan en riep dat er nogal ´vreemde´ post was gekomen. Eenmaal benden wist ik meteen wat ze bedoelde, want op de tafel lag een envelop, zónder afzender, met daarin een aantal kopietjes met nogal opruiende tekst. Het geheel was gericht aan de ´Bewoners en omgeving´ van mijn huisadres en lijkt te suggereren dat de afzender er vanuit gaat dat ik moslim ben, een bevolkingsgroep die de afzender van dit gekopieerde epistel bepaald niet erg hoog heeft zitten. Net zo hoog als Balkenende en de politie overigens, want de brief bestaat uit een aantal lukraak samengevoegde cartoons en artikeltjes waar absoluut geen lijn en samenhang tussen te ontdekken valt. Ook het handgeschreven stuk in de Nederlandse taal, of wat daar althans voor door moet gaan, is van een betrekkelijk laag en zéér bedenkelijk niveau.

Een ieder die mij persoonlijk kent wéét dat ik nooit te beroerd ben om de discussie aan te gaan over onderwerpen die mij raken. Ik stel echter één cruciale voorwaarde aan dergelijke discussies, en dat is dat men de discussie voert met open vizier. Dat ik mijn opponent recht in de ogen kan aankijken dus, zodat ik weet wie ik tegenover me heb en de ander dus als mens tegemoet kan treden, ook al deel ik zijn of haar mening niet. De afzender van de envelop die ik gisteren ontving voldoet daar dus in het geheel niet aan. Hij, ik ga er van uit dat het een man is, heeft namelijk gemeend e.e.a. anoniem te moeten versturen, en heeft blijkbaar de hoop dat ik zijn vuilspuiterij spontaan ga delen met de buren. Ik kan hem echter bij deze verzekeren dat ik daar geen minuut zelfs maar over heb nagedacht. Ik ga mijn buren namelijk niet lastig vallen met berichten van de een of andere lafbek die zijn domme, en weinig verheffende, propaganda anoniem verstuurt. Dat is zonde van mijn tijd, die van mijn buren, en bovendien weiger ik mezelf daarvoor te lenen!
Nu weet ik absoluut niet waarom deze figuur juist mij heeft uitgekozen om deze ´proza´ te mogen ontvangen, maar als hij daarmee hoopte wereldfaam te bereiken, moet ik hem toch helaas teleurstellen. Het enige dat hij ermee heeft bereikt is dat ik er deze paar woorden aan heb verspild en verder heb ik het hele epistel overgedragen aan de politie, met de opmerking dat ik van dergelijke onzin en ongein bepaald niet gediend ben. Ik mag dan weliswaar in een probleemwijk wonen, of een krachtwijk zo je wilt, maar dat betekent nog niet dat een ieder hier een racist of een verstokte PVV-stemmer is. Er zijn namelijk ook nog grote groepen mensen in onze samenleving die hun medemens accepteren zoals ze zijn, ongeacht hun geloof, huidskleur, afkomst, seksuele geaardheid, opvattingen of zelfs levensstijl. Mijn liefste en ik zijn daar voorbeelden van. Hier in de wijk gaat het samen leven en samen werken overigens prima. Daar zitten we helemaal niet te wachten op dergelijke domme en holle frasen, we kunnen het zelfs prima zónder! Mocht het uw idee zijn geweest om twijfel, of erger nog, haat te zaaien, dan moet ik u, helaas en wederom, diep teleurstellen. Dat gaat bij mij niet lukken. Mocht de afzender echter andere motieven hebben die ik, met mijn duidelijk beperkte geestelijke vermogens, niet in zijn epistel heb kunnen ontdekken, dan nodig ik hem bij deze uit om openlijk de dialoog aan te gaan. Kom uit je schulp en wees mans genoeg om openlijk te staan voor wat je te zeggen hebt. Het adres heb je.

01-06-08