Simpel

Deutsche Telekom heeft een 85 jarige Duitser een internetaansluiting geweigerd omdat hij te oud zou zijn. Toen dit bericht de krant haalde, haastte Deutsche Telekom zich te zeggen dat ze een dergelijke regel hebben ingevoerd omdat ze liever hebben dat bejaarden naar een van de winkels komen als ze een contract willen afsluiten. Op die manier kan een adviseur dan controleren of de nieuwe klant alles goed begrepen heeft. “Het is dus een beschermende functie..” aldus Deutsche Telekom. Ik vraag me af of die woordvoerder zelf wel heeft begrepen wat ze zei.

Een collega van mijn liefste had een computerprobleem en belde met de helpdesk. De computer was vastgelopen en er stond een waarschuwing op het beeldscherm. Toen de medewerker van de helpdesk vroeg welke tekst er op zijn beeldscherm stond schraapte de man zijn keel en mompelde iets dat klonk als “Faaljur hes okkurt”.
Als professioneel tekstschrijver krijg ik vaak teksten onder ogen die met de beste bedoelingen geschreven zijn, maar toch niet bepaald weergeven wat de schrijver heeft bedoeld. Zo las ik laatst op de site van een organisatie die regelmatig een Car Boot Sale organiseert: ‘Let op! Etenswaren, drank, auto’s, motoren en bedrijfmatige verkoop is niet toegestaan.’
Ehhh, een bijeenkomst waar je geacht wordt vanuit je kofferbak spullen te verkopen bant auto’s? Ze bedoelen natuurlijk dat je op het terrein een aantal zaken niet mag verkopen, maar dat staat er niet.

Op een veelgelezen nieuwssite stond enige tijd geleden dat er ‘naakte foto’s’ van een bepaalde actrice waren opgedoken. En dat is niet alleen erg vervelend voor de betrokken actrice, maar ook nog eens fysiek onmogelijk. Ze bedoelen natuurlijk dat er foto’s zijn opgedoken van een naakte actrice, maar als ze dat bedoelen moeten ze dat ook zeggen!

Al jaren erger ik me ook mateloos aan het managementjargon dat door velen in vergaderingen wordt gebezigd. Omdat ik nu eenmaal (nogal) eigenwijs ben, kan ik het niet nalaten om af en toe eens te vragen wat iemand nu precies met zijn betoog wilde zeggen. En meestal krijg ik dan wat gestamel en hoogrode koontjes als antwoord. Kortom, men weet het zelf eigenlijk niet precies. Het klinkt allemaal erg lekker, maar feitelijk gaat het dus helemaal nergens om.

Mijn missie voor de komende tijd is dus duidelijk! Als je iets te zeggen hebt, doe het dan:
1-In het Nederlands
2-In bewoordingen die je zelf ook begrijpt
3-Houd het simpel!
Waarom van die zinnen als ‘We nemen uw bezwaren in overweging, en zullen u te zijner tijd van onze besluitvorming op de hoogte stellen.’, als je ook gewoon kunt zeggen ‘Daar moeten we even over nadenken, we komen er zo snel mogelijk bij je op terug.’

Kijk, als je een 85 jarige niet als klant wilt hebben omdat je die te oud vindt, of vreest dat die je helpdesk eindeloos aan het werk gaat houden (daar zijn ze toch voor?), zeg dat dan gewoon! Kom niet met die kulsmoesjes dat het voor hun eigen bestwil is allemaal. En als je iets aan de wereld wilt mededelen, en je kunt het niet vertellen in gewoon Nederlands, dan moet je jezelf toch serieus afvragen of je écht wel iets te melden hebt.

06-08-09

Henry Op De Koffie

Het is weekend, en ik denk zomaar zondag, dat de familie bij elkaar komt voor een gezamenlijk bakje koffie. Er wordt wat gepraat, en de laatste nieuwtjes uit de familie worden uitgewisseld. Het samenzijn versterkt niet alleen de familiebanden, het houdt iedereen ook op de hoogte hoe het hun directe familieleden vergaat. Oma zit ergens in een hoekje en overziet gelach en geroezemoes hoort. Het leven mag dan voor haar niet altijd even gemakkelijk of voorspoedig zijn verlopen, maar het is goed zo.

Bovenstaande is een tafereeltje dat je in veel Hollandse huiskamers op een weekenddag kunt aantreffen. En ik, nieuwsgierig stukjesschrijver, ben dan niet alleen benieuwd naar wat er allemaal wordt besproken. Ik ben vooral benieuwd wat er bij de koffie en thee wordt geserveerd.
Is het de vlaai van de plaatselijke bakker in dat kleine dorp in Limburg, de Arnhemse Meisjes bij de thee zoals Wim Sonneveld al zong? Een hardnekkig vooroordeel dat veel buitenlanders over Nederland hebben is dat na één koekje de trommel steevast dicht gaat en dicht blijft. Maar uit ervaring weet ik dat het doorgaans geenszins het geval is. Vaak komt er nòg een koekje, een Brabants Worstenbroodje of iets anders na, soms een hele koffietafel. En daar ben ik nu zo benieuwd naar.
Wat serveert Nederland bij de koffie en waarom? Is het een familietraditie, een gewoonte, of heet het dorp of de stad waarin u woont iets zó heerlijks dat het niet bij de koffie mag ontbreken?

En dan zijn er niet alleen de plaatselijke specialiteiten, het is ook nog de manier waarop die genuttigd worden, die sterk kan verschillen. Zo zegt de een dat je bijvoorbeeld een Zeeuwse Bolus alleen met echte boter kunt eten, terwijl een ander juist de voorkeur geeft aan de originele bolus zónder al die opsmuk. Een ander serveert krenten- of rozijnenbrood bij de koffie waarbij het spijs over het hele sneetje wordt uitgesmeerd.

Ik zou graag van u allen horen wat u bij de koffie serveert en waarom. Serveert u een bepaald koekje omdat u het zelf zo heerlijk vindt, of zit er meer achter? En hoe serveert u het? Nodigt u op zondag zoveel mogelijk familie uit voor een gezellig samenzijn, of beperkt u zich tot het gezin of een paar goede vriendinnen?
Ik wil graag al die gebruiken en verhalen optekenen en er, ergens volgend jaar, een boekje van maken. Dus het verzoek aan u is even simpel als eenvoudig: nodig de schrijver dezes uit op de koffie, en werk mee aan het document van deze Hollandse Traditie. Ook als u niet oospronkelijk van Hollands Bloed bent hoor ik graag van u.

Ik zie uw uitnodigingen graag tegemoet op henry.ecluse@upcmail.nl .Ook kunt u op deze site een berichtje achterlaten met een emailadres of een telefoonnummer, en dan neem ik contact met u op.

01-08-09