Posts tonen met het label simpel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label simpel. Alle posts tonen

donderdag 6 augustus 2009

Simpel

Deutsche Telekom heeft een 85 jarige Duitser een internetaansluiting geweigerd omdat hij te oud zou zijn. Toen dit bericht de krant haalde, haastte Deutsche Telekom zich te zeggen dat ze een dergelijke regel hebben ingevoerd omdat ze liever hebben dat bejaarden naar een van de winkels komen als ze een contract willen afsluiten. Op die manier kan een adviseur dan controleren of de nieuwe klant alles goed begrepen heeft. “Het is dus een beschermende functie..” aldus Deutsche Telekom. Ik vraag me af of die woordvoerder zelf wel heeft begrepen wat ze zei.

Een collega van mijn liefste had een computerprobleem en belde met de helpdesk. De computer was vastgelopen en er stond een waarschuwing op het beeldscherm. Toen de medewerker van de helpdesk vroeg welke tekst er op zijn beeldscherm stond schraapte de man zijn keel en mompelde iets dat klonk als “Faaljur hes okkurt”.
Als professioneel tekstschrijver krijg ik vaak teksten onder ogen die met de beste bedoelingen geschreven zijn, maar toch niet bepaald weergeven wat de schrijver heeft bedoeld. Zo las ik laatst op de site van een organisatie die regelmatig een Car Boot Sale organiseert: ‘Let op! Etenswaren, drank, auto’s, motoren en bedrijfmatige verkoop is niet toegestaan.’
Ehhh, een bijeenkomst waar je geacht wordt vanuit je kofferbak spullen te verkopen bant auto’s? Ze bedoelen natuurlijk dat je op het terrein een aantal zaken niet mag verkopen, maar dat staat er niet.

Op een veelgelezen nieuwssite stond enige tijd geleden dat er ‘naakte foto’s’ van een bepaalde actrice waren opgedoken. En dat is niet alleen erg vervelend voor de betrokken actrice, maar ook nog eens fysiek onmogelijk. Ze bedoelen natuurlijk dat er foto’s zijn opgedoken van een naakte actrice, maar als ze dat bedoelen moeten ze dat ook zeggen!

Al jaren erger ik me ook mateloos aan het managementjargon dat door velen in vergaderingen wordt gebezigd. Omdat ik nu eenmaal (nogal) eigenwijs ben, kan ik het niet nalaten om af en toe eens te vragen wat iemand nu precies met zijn betoog wilde zeggen. En meestal krijg ik dan wat gestamel en hoogrode koontjes als antwoord. Kortom, men weet het zelf eigenlijk niet precies. Het klinkt allemaal erg lekker, maar feitelijk gaat het dus helemaal nergens om.

Mijn missie voor de komende tijd is dus duidelijk! Als je iets te zeggen hebt, doe het dan:
1-In het Nederlands
2-In bewoordingen die je zelf ook begrijpt
3-Houd het simpel!
Waarom van die zinnen als ‘We nemen uw bezwaren in overweging, en zullen u te zijner tijd van onze besluitvorming op de hoogte stellen.’, als je ook gewoon kunt zeggen ‘Daar moeten we even over nadenken, we komen er zo snel mogelijk bij je op terug.’

Kijk, als je een 85 jarige niet als klant wilt hebben omdat je die te oud vindt, of vreest dat die je helpdesk eindeloos aan het werk gaat houden (daar zijn ze toch voor?), zeg dat dan gewoon! Kom niet met die kulsmoesjes dat het voor hun eigen bestwil is allemaal. En als je iets aan de wereld wilt mededelen, en je kunt het niet vertellen in gewoon Nederlands, dan moet je jezelf toch serieus afvragen of je écht wel iets te melden hebt.

06-08-09

dinsdag 31 maart 2009

Telefoonterreur

Het contract van mijn mobiele telefoon is afgelopen. Op zich niets mis mee, want bij een nieuw contract kan ik mezelf een hoop centen besparen, òf een hoop méér krijgen voor hetzelfde bedrag. Alle reden er dus enkele ogenblikken aan te besteden en e.e.a. eens wat nader te bekijken.
Op de website van mijn provider is keus genoeg. Ik kan kiezen tussen sim-only of een nieuw toestel met een abonnement. Ik wil het laatste, maar daar raak ik in verwarring. Wat maakt het mij uit van welk merk mijn mobiele telefoon is? Ik heb ooit een Nokia gehad, nog met zo’n vaste antenne erop, en dat was een heerlijk toestel. Geen gekke dingen erop en zelfs voor mij te begrijpen. Maar wat is in hemelsnaam een ‘intuïtieve Widget-interface’? Ben ik hopeloos verloren zonder GPS-receiver, A2DP, T9, RSS Reader of vluchtmodus? Alhoewel die laatste dan wel weer handig zou kunnen zijn…ALS ik wist waarvoor ik op de vlucht zou moeten zijn.

Een collega legt me uit wat die vluchtmodus precies doet. Door het indrukken van één knopje stelt je mobiele telefoon zich zodanig in dat je voldoet aan alle gestelde veiligheidseisen en normen. Maar zo’n knopje zit toch al op alle mobiele telefoons in de vorm van het ‘uit-knopje’?

Een andere keuze die ik schijn te moeten maken is die over mobiel internet. Niemand heeft me tot nu toe nog kunnen uitleggen waarom ik dat juist zou moeten willen. Waarom zou ik met een zo’n lullig klein plastic stiftje proberen piepkleine toetsjes ingedrukt te krijgen om een e-mail te versturen? Thuis heb ik een enorm bureau met een comfortabele bureaustoel, een normaal formaat toetsenbord en een 19” scherm. Moet ik onderweg dan maar naar zo’n lullig klein schermpje zitten staren? Niet echt dus, en iemand die online iets van mij wil wacht maar even tot ik weer thuis ben.

Een USB-aansluiting dan? Heb ik die echt nodig? Het enige waarvoor die handig zou kunnen zijn is als je er je telefoon mee kunt opladen via je laptop. In mijn auto’s zitten geen usb-aansluitingen waarmee ik de muziek van mijn niet aanwezige Ipod in de auto kan afspelen. Ik ben nog van het oude stempel, van de sigarettenaansteker. Ook al een aansluitings-mogelijkheid die door de jeugd als volstrekt antiek wordt beschouwd. Dat merkte ik toen ik een nieuw navigatiesysteem ging kopen. Ik zal nooit de blik op het gezicht van de verkoper vergeten toen ik vroeg of er ook zo’n oplaadsnoer bij zat. Met nauwelijks verholen afkeer fluisterde hij dat zo’n volstrekt voorhistorische mogelijkheid nog steeds geboden werd. Maar zijn blik sprak boekdelen. In zijn ogen ben ik al volstrekt afgeschreven uit de gelederen van de moderne mens.

Ringtones is ook zo’n fenomeen wat me vreselijk kan verbazen. Mijn mobiele telefoon rinkelt zoals een telefoon dat al sinds mijn prilste jeugd doet, en daar kan ik prima mee leven. Waarom zou ik dan mijn telefoon willen laten klinken alsof de brandweer eraan komt? Waarom zou ik mijn omgeving het idee willen geven dat ik een politiescanner in mijn binnenzak heb en de politie op het punt staat binnen te vallen? Ik kan in mijn directe omgeving toch al niemand bedenken die zich daarover überhaupt zorgen zou maken. En als ze al zouden denken bij mij iets te kunnen vinden, dan zie ik ze vanzelf wel verschijnen. Ik ben al jaren een aantal zaken kwijt, en wie weet kunnen zie dan meteen ook ff opzoeken.

Ik blijf ondertussen twijfelen. Waarom is er niet een simpel en duidelijk mobieltje zònder al die onnodige opsmuk? Een collega wijst me op het mobieltje voor senioren. Gelukkig zegt hij het met een glimlach. Maar zó oud ben ik toch ook weer niet. Toch?

31-03-09