Ik hou van geschiedenis. Niet omdat ik het nu zo belangrijk vind wanneer iemand precies wát heeft uitgevonden, maar meer vanwege het perspectief waarin het zaken plaatst. Als je tenslotte weet waar je vandaan komt, weet je ook de context van het hoe en waarom van de huidige situatie. Want zonder context is het lastig het ´waarom´ te verklaren of een gefundeerde voorspelling te doen over de toekomst.
Ik kijk daarom ook graag documentaires en lees veel boeken. En ik vind het dan vooral leuk om te ontdekken hoe de mening en het inzicht van mensen over de jaren heen kan veranderen. Een mooi voorbeeld daarvan is bijvoorbeeld de geschiedenis van de mens zelf. In de Middeleeuwen was er weinig discussie over waar de mens vandaan kwam, God had hem tenslotte naar Zijn evenbeeld geschapen. Pas eeuwen later gooide Darwin roet in het eten door te komen met zijn evolutietheorie en begon men te kijken naar andere mogelijkheden. Tegenwoordig is het feit dat de moderne mens het eindproduct is van een lange evolutie een redelijk algemeen geaccepteerd feit dat niet langer breed ter discussie staat, terwijl kerken natuurlijk, om hun moverende redenen, de scheppingstheorie blijven aanhangen. En ontwikkelingen gaan soms razendsnel. Als je een boek over de geschiedenis van de mens leest uit, pak hem beet, 1960 en je legt daar een boek met hetzelfde onderwerp naast van 2007 dan zie je wat we in die paar decennia allemaal hebben bijgeleerd. En dat is best veel.
Soms is het bijna aandoenlijk om te lezen wat men een aantal jaren geleden dacht dat ´de waarheid´ was en hoe het complete plaatje eruit zou zien. En, daarnaar kijkend met de kennis van nu, zie je dan welke ontdekkingen en theorieën voor die, soms wereldschokkende, verandering gezorgd hebben.
En dat het soms snel gaat is een feit. In de tijd dat mijn grootvader een jonge twintiger was, en dan spreken we over een paar jaar ná de WO I, was zijn wereld niet veel groter dan de buurt in Veendam waar hij woonde. Er waren al wel auto´s en de gebroeders Wright hadden hun eerste vluchtpogingen bijna 2 decennia eerder ondernomen maar de wereld was nog betrekkelijk klein, en zeker in een kleine gemeenschap als die in Veendam, al waren er wel relaties met de kustvaart op Rusland. Toen mijn vader begin twintig was, we spreken dan de 2e helft jaren vijftig, ging hij al op reis naar Scandinavië om daar een tijdje te werken tijdens zijn vakantie. Borden wassen in een hotel weliswaar, maar toch. En het was zeker niet zijn eerste buitenlandse reis. Er waren al wat reisjes naar Italië en Frankrijk aan vooraf gegaan.
Toen ik echter twintig werd, in de jaren tachtig, had ik al, weliswaar met mijn ouders mee, een heel stuk van Europa gezien en ging al een aantal jaar, met mijn eigen auto, naar het buitenland op vakantie. En ik had rond die tijd ook al een computer. En boy wat was ik onder de indruk van wat die allemaal kon! Al is dat natuurlijk niets in vergelijking met de PC waar ik op dit moment achter zit. Tja, tijden veranderen nogal.
Al deze dingen schieten door mijn hoofd als ik een klein artikeltje in de krant lees over een verkiezing van de Britse BBC omtrent de meest vreemde wetten die het Engelse wetboek kent. Als je ze leest dan kan je niet anders dan lachen maar ooit heeft iemand ze, in volstrekte ernst en met de beste bedoelingen toch zitten bedenken. En ik wil dan meteen graag weten waarom bepaalde wetten er ooit gekomen zijn. De winnaar van de competitie is overigens het wettelijke verbod geworden om in parlementsgebouwen te overlijden. Tweede werd overigens het feit dat het een daad van verraad is al je een postzegel van de koningin ondersteboven plakt. Een mooie vond ik zelf die uit Liverpool. Daar is het namelijk verboden topless te verschijnen, tenzij men in een tropische viswinkel werkt.
Engeland is absoluut niet de enigste met deze, volstrekt niet meer aan de huidige tijd aangepaste wetten en verboden. Die vind je namelijk overal. Vaak blijven ze jarenlang gewoon in de wetboeken staan tot er zich een situatie voordoet waarbij deze wet opeens weer dient te worden afgestoft maar men tegelijkertijd vindt dat iets dergelijks tegenwoordig niet strafbaar meer zou moeten zijn. Pas dán volgt er doorgaans aanpassing. Ik blijf me intussen afvragen waarom dergelijke, deze of andere, wetten destijds zijn ontstaan en vanuit welk standpunt ze zijn opgesteld. Als u het weet dan mag u het zeggen! Ik hoor het graag!
07-11-07
woensdag 7 november 2007
dinsdag 6 november 2007
Superstorm
Volgens de Britse weerkundige Piers Corbyn gaat Nederland eind november, de periode van 24 tot 28 november om precies te zijn, het zwaar te verduren krijgen tijdens een zogenaamde ´Superstorm´ waarbij windsnelheden gehaald zullen worden boven de 200 km/u. Deze Britse wetenschapper doet deze voorspelling o.a. op basis van de activiteit van zonnevlekken.
Er wordt in de diverse media en op internet inmiddels druk gediscussieerd over de voorspelling, en dan vooral over de betrouwbaarheid daarvan, en ook wordt er stevige kritiek geleverd op Corbyn en zijn methode. Op zich best interessant om te lezen maar ik stel me dan liever wat er zou gebeuren als…
Nu is een windsnelheid van boven de 200 km/u inderdaad extreem. De hoogste windsnelheid ooit vastgelegd in Nederland dateert momenteel van 2005 en werd gemeten in Hoek van Holland op 25 november 2005. Er werd een windsnelheid van 173 km/u gemeten wat zich dan weer laat omrekenen tot bijna 48 m/s. Niet echt weer om eens lekker een frisse neus in te gaan halen lijkt me zo.
Maar stel nou eens dat meneer Corbyn het inderdaad bij het rechte eind heeft en we inderdaad een superstorm te verwerken gaan krijgen, wat dan? Reëel gezien heb je dan een hoop schade en een hoop chaos maar gaat het land daarna weer gewoon over tot de orde van de dag. Toch is het gek als je je tracht voor te stellen hoe hard dergelijke windstoten zijn. Een windstoot die met de snelheid van een flinke raceauto over het land raast. Dat soort extremen zijn we hier, tot op heden dan, gelukkig niet gewoon maar zullen, als we de klimaatbobo´s moeten geloven, in de toekomst steeds vaker gaan voorkomen. En ik kan dan niet nalaten me af te vragen hoe erg dat nu eigenlijk is. Dat het klimaat aan veranderingen onderhevig is weten we al jaren. Kijk maar naar de geschiedenis van de afgelopen, pak hem beet, 20.000 jaar. Veel planten en diersoorten die toen in onze streken voorkwamen zijn uitgestorven en anderen zijn ervoor in de plaats gekomen. De natuur laat zich tenslotte niet bedwingen, zeker niet op de lange termijn. Die komt altijd terug, zij het in een iets andere vorm dan voorheen. Maar stel nu dat het eind november écht zo hard gaat waaien? Niet dat ik er in geloof, maar stel nou. Hoe gaan we er dan mee om? Gaan we ons ingraven en letterlijk afwachten tot het einde of doen we gewoon ons eigen ding en zien we wel? Je weet het natuurlijk nooit. Ik denk dat Noach´s buren zich, als ze nu leefden, zich in allerijl gingen voorbereiden. Die hebben destijds hard staan lachen toen Noach voorspelde dat het dagenlang ging regenen en dát hebben ze geweten. Ik denk dat ze die denkfout niet een tweede keer zouden maken. De meeste mensen leren namelijk van hun fouten.
Wat ik ga doen? Niks. Ik zie het wel gebeuren. Ik kan het echter alleen niet nalaten te dromen. Als die storm komt zou ik oh zo graag kunnen bepalen wáár die dan zou gaan waaien en hoe hard. Maar helaas werkt het niet zo in de wereld. Maar een mens mag altijd blijven dromen, toch?
06-11-07
Er wordt in de diverse media en op internet inmiddels druk gediscussieerd over de voorspelling, en dan vooral over de betrouwbaarheid daarvan, en ook wordt er stevige kritiek geleverd op Corbyn en zijn methode. Op zich best interessant om te lezen maar ik stel me dan liever wat er zou gebeuren als…
Nu is een windsnelheid van boven de 200 km/u inderdaad extreem. De hoogste windsnelheid ooit vastgelegd in Nederland dateert momenteel van 2005 en werd gemeten in Hoek van Holland op 25 november 2005. Er werd een windsnelheid van 173 km/u gemeten wat zich dan weer laat omrekenen tot bijna 48 m/s. Niet echt weer om eens lekker een frisse neus in te gaan halen lijkt me zo.
Maar stel nou eens dat meneer Corbyn het inderdaad bij het rechte eind heeft en we inderdaad een superstorm te verwerken gaan krijgen, wat dan? Reëel gezien heb je dan een hoop schade en een hoop chaos maar gaat het land daarna weer gewoon over tot de orde van de dag. Toch is het gek als je je tracht voor te stellen hoe hard dergelijke windstoten zijn. Een windstoot die met de snelheid van een flinke raceauto over het land raast. Dat soort extremen zijn we hier, tot op heden dan, gelukkig niet gewoon maar zullen, als we de klimaatbobo´s moeten geloven, in de toekomst steeds vaker gaan voorkomen. En ik kan dan niet nalaten me af te vragen hoe erg dat nu eigenlijk is. Dat het klimaat aan veranderingen onderhevig is weten we al jaren. Kijk maar naar de geschiedenis van de afgelopen, pak hem beet, 20.000 jaar. Veel planten en diersoorten die toen in onze streken voorkwamen zijn uitgestorven en anderen zijn ervoor in de plaats gekomen. De natuur laat zich tenslotte niet bedwingen, zeker niet op de lange termijn. Die komt altijd terug, zij het in een iets andere vorm dan voorheen. Maar stel nu dat het eind november écht zo hard gaat waaien? Niet dat ik er in geloof, maar stel nou. Hoe gaan we er dan mee om? Gaan we ons ingraven en letterlijk afwachten tot het einde of doen we gewoon ons eigen ding en zien we wel? Je weet het natuurlijk nooit. Ik denk dat Noach´s buren zich, als ze nu leefden, zich in allerijl gingen voorbereiden. Die hebben destijds hard staan lachen toen Noach voorspelde dat het dagenlang ging regenen en dát hebben ze geweten. Ik denk dat ze die denkfout niet een tweede keer zouden maken. De meeste mensen leren namelijk van hun fouten.
Wat ik ga doen? Niks. Ik zie het wel gebeuren. Ik kan het echter alleen niet nalaten te dromen. Als die storm komt zou ik oh zo graag kunnen bepalen wáár die dan zou gaan waaien en hoe hard. Maar helaas werkt het niet zo in de wereld. Maar een mens mag altijd blijven dromen, toch?
06-11-07
Abonneren op:
Posts (Atom)