Berichten die ik nooit las

Vreemd genoeg kom ik in de krant zelden of nooit berichten tegen die vertellen van wandaden, of regelrechte misdaden, die begaan zijn door iemand die onder de invloed van nicotine verkeert. Nooit lees ik dat iemand, na het roken van twintig sigaretten, een kind heeft doodgereden, noch dat een vrouw en haar kinderen zijn mishandeld omdat haar partner teveel sigaretten gerookt had.

Opvallend is ook dat er mensen spontaan van de aardbodem zijn verdwenen als ze ‘even sigaretten gaan halen.’ Dergelijke mensen worden vaak deerlijk gemist, soms jarenlang. Als een man tegen zijn vrouw zegt dat hij ‘even wat flessen sterke drank gaat halen’, weet ze dat hij weer terugkomt en wat dan de gevolgen kunnen zijn als die flessen eenmaal leeg zijn.

Bij een voetbalwedstrijd waar ik laatst was uitgenodigd, zag ik de zogenaamde supporters rondom mij, en naar mate de wedstrijd vorderde, steeds meer luidruchtig en steeds meer dronken worden. Op een gegeven moment vroeg ik me af hoe het er in een stadion aan toe zou gaan als iedereen rookte in plaats van liters aangelengd bier naar binnen te kiepen. Zouden er dan ook spreekkoren zijn? Zou er dan ook zoveel gescholden, gevloekt en gevochten worden? Zou die enorme overmacht aan politiemensen dan nog nodig zijn om de orde enigszins te handhaven?

De discussie over het gevoerde rookbeleid is weer opgelaaid nu blijkt dat in veel kroegen en restaurants de asbakken weer op tafel staan. Er is zelfs een club die een heuse zwarte lijst op internet heeft gezet van horecagelegenheden waar alweer wordt gerookt, in de hoop dat de inspectie er bovenop duikt en gaat handhaven. Als roker wil ik deze organisatie graag allereerst hartelijk bedanken. Met hun lijst weet ik nu tenminste waar ik een gezellige avond kan hebben. Maar als ik eens naar de argumenten kijk die wederzijds worden uitgewisseld, word ik daar niet echt vrolijk van. De onverdraagzaamheid druipt er aan beide kanten vaak vanaf, met af en toe een verzachtende opmerking van zowel rokers als niet-rokers dat we toch op de een of andere manier samen moeten zien te leven in dit land.

Maar waar ik me nog drukker over maak is een ander argument wat ik vaak voorbij zie komen. Het argument van de absurd hoge kosten die de roker zou veroorzaken in de gezondheidszorg, en dan niet alleen bij zichzelf, maar ook bij zijn onvrijwillig meerokende omgeving. Deze kosten zouden dermate hoog zijn dat indien iedereen nu ineens braaf zou stoppen met roken, de gezondheidszorg ineens weer betaalbaar zou zijn geworden. Bevooroordeeld als ik ben, zet ik daar grote vraagtekens bij.

Opvallend echter, is dat eenzelfde discussie nu nooit over alcohol wordt gevoerd. Vervang sigaret door borrel of biertje, en met precies dezelfde argumenten voor en tegen, kun je over drinken discussiëren. Dat is krom genoeg maatschappelijk echter nog steeds een wel aanvaard gedrag, al werd daar in het recente verleden nog heel anders over gedacht. Sla er maar eens de argumenten voor de Drooglegging en die van de beweging van geheelonthouders op na.

Politiek gezien zou het uitermate interessant zijn om eens een objectieve berekening te laten maken. Ik zou nu eindelijk wel eens willen zien wat zowel rokers als drinkers ons nu eigenlijk objectief kosten, puur om het die twee met elkaar te vergelijken. Dat zo’n berekening er natuurlijk nooit gaat komen is me volstrekt duidelijk. Dan zou minstens ook het drinken aan banden moeten worden gelegd. Dat pikt natuurlijk niemand, en ook zou de Staat veel te veel in moeten leveren. Bovendien breken dan meteen rellen uit wegens inbreuk op de rechten van het individu. Vreemd dan dat voor rokers zo’n principe dan weer niet opgaat.

Uit bovenstaande voorbeelden blijkt maar weer eens dat er met meerdere maten wordt gemeten. Als roker veroorzaak ik overlast, gezondheidsschade en torenhoge kosten in ve zorg. Een drinker heeft echter lol als hij uitgaat. Hoe krom wil je het hebben? Een roker van gewone sigaretten of sigaren is weliswaar waarschijnlijk verslaafd, maar wordt door het gebruik van zijn favoriete genotsmiddel niet op den duur luidruchtig, vervelend of agressief. Daar is dan weer alcohol voor nodig. Na een avondje roken stap ik volstrekt nuchter in de auto en tuf veilig naar huis. Tenzij ik iemand onderweg tegenkom die iets te veel van dat andere goedje heeft ingenomen. Van nicotine blijf ik wakker, van alcohol val je in slaap. Nicotine geeft geen aanleiding tot zelfoverschatting en braniegedrag, drank wel. Is er ooit iemand van een hoog gebouw naar benden gesprongen omdat hij één sigaret teveel gerookt had en dacht dat hij kon vliegen?

Ja, veel roken in huis doet inderdaad het behang vergelen, je kleren je haar en de gordijnen stinken. Maar lopen huisgenoten direct fysiek gevaar door een volle asbak of twee? Kijk eens naar de statistieken als dat twee lege bierkratten per avond zijn.

19-01-11

Omgekeerde Wereld

Ik kan enorm gefascineerd raken door de menselijke creativiteit en inventiviteit. Vooral in gebieden waar mensen het een stuk minder breed hebben dan wij, sta ik er soms versteld van hoe mensen toch met eenvoudige middelen ervoor kunnen zorgen dat apparaten blijven werken of andere problemen worden opgelost. Met niets meer dan wat ze dagelijks voor handen hebben.

Ik ben dan ook een groot fan van websites als www.idea-a-day.com, waar mensen ideeën kwijt kunnen als oplossing voor de probleempjes die ze zoal in hun dagelijkse leven tegen komen. Deelnemers spuien hun ideeën kosteloos en iedereen kan en mag er vervolgens gebruik van maken.

Over het algemeen vallen de aangedragen oplossingen doorgaans voor mij in twee categorieën: grappig of interessant. Daar veel inzendingen uit Engeland en Amerika komen, zijn veel van hun oplossingen voor mij niet direct relevant, maar ze geven wel een inzicht waarmee mensen daar zich bezig houden.

Soms echter, komt er een idee voorbij waarvan mijn wenkbrauwen zich spontaan fronsen. Gisteren lukte dat weer eens met bijdrage 3589 van ene Lucy. Deze dame stelde voor om een assortiment alcoholische dranken op de markt te brengen met daarin een lage dosering anticonceptie. En waarom? Om te kansen te verkleinen dat ze zwanger raakt als ze te veel gedronken heeft!

Nu ben ik inmiddels lang genoeg getrouwd om in dit soort heikele situaties even mijn mening te checken bij mijn echtgenote. Gelukkig schoot die ongelovig in de lach toen ik haar Lucy’s idee voorlas, en proestte het uit. Ook zij was van mening dat Lucy beter gewoon van de drank af kon blijven als ze niet tegen de gevolgen van haar drankgebruik was opgewassen. Een iets genuanceerdere mening dan welke ik in eerste instantie in gedachten had.

Maar kom op zeg! Als we zo’n idee werkelijk zouden uitvoeren, zie ik het al helemaal voor me. Jonge vrouwen hebben dan een nog grotere vrijbrief om zich helemaal laveloos te zuipen en zich volstrekt onverantwoordelijk te gedragen. Ze hoeft toch geen angst te hebben voor eventuele gevolgen negen maanden later. Dat ze zichzelf volstrekt belachelijk maken en grote en onverantwoorde risico’s nemen lijkt daarbij van ondergeschikt belang.

Dat zulke enorme hoeveelheden geconsumeerde alcohol in de tussentijd onherstelbare schade toebrengt aan bijvoorbeeld lever en hersentjes, doet natuurlijk ook al niet ter zake, net als de enorme kosten in de gezondheidszorg die jaarlijks het gevolg zijn van het comazuipen. Over het aantal doden naar aanleiding van alcohol en verkeer zullen we het dan maar helemaal niet hebben.

Sommige gewetenloze advocaten zullen dergelijke producten gebruiken als een verzachtende omstandigheid. “De jong dame in kwestie dronk enorme hoeveelheden van product X, en gedroeg zich onder invloed hiervan nogal losjes.” Helaas zal het feit dat er een of andere pukkelig jong mens vervolgens zijn poten niet thuis kon houden door dergelijke advocaten op het conto van de jonge dame worden geschoven, in plaats van op dat van de man, want “zij hield er bewust rekening mee wat de gevolgen zouden kunnen zijn…”

Laat ik het nodige commentaar voor zijn en hier héél duidelijk stellen dat ik nooit en te nimmer de kant van een aanrander of verkrachter zal kiezen in een dergelijke zaak. Je hebt tenslotte gewoon je handen thuis te houden. Bovendien, als een vrouw in kennelijke staat voor de eerste de beste man of jongen kiest, is deze keuze slechts door de geconsumeerde alcohol wordt ingegeven en niet door het feit dat er iets moois aan de gang zou zijn. Ik zou dan zeggen: “Bedankt dus, maar nee!”

Ik weet natuurlijk niet in welke leeftijdscategorie ik Lucy moet plaatsen, maar gezien haar opmerking schat ik haar rond de twintig. Een leeftijd waarbij de hersenen nog niet zijn volgroeid, en helaas is het gedeelte dat de gevolgen van eigen handelen overziet juist het laatste deel dat tot wasdom komt. Wellicht is het haar dus niet volledig aan te rekenen, maar het is wel de compleet omgekeerde wereld.

16-06-10