Posts tonen met het label boodschap. Alle posts tonen
Posts tonen met het label boodschap. Alle posts tonen

donderdag 26 november 2009

Zinnen

Als taalliefhebber is het een waar feestje om met taal bezig te kunnen zijn en er vervolgens òòk nog voor betaald te worden. Dat gaat weliswaar niet altijd op, maar in dit geval gelukkig wel.
Voor een nieuw project moesten er een paar zinnen komen die, op zichzelf staand, een beeld zouden oproepen. Dat lijkt een eenvoudige vraag, maar als je er eenmaal aan begint valt het toch best tegen. Een van de plekken waar je echter dagelijks zinnen tegen komt over vrijwel elk denkbaar onderwerp, is natuurlijk het nieuws. Gesproken of gedrukt, dagelijks is er een geheel nieuwe aanvoer.

En wellicht is het de speciale focus waarmee ik nu de krant lees, maar opeens haal ik uit vrijwel elk artikel mooie zinnen. Zinnen die inderdaad een beeld oproepen of, zoals in een aantal gevallen, je aan het denken zetten. Natuurlijk kun je de zinnen eigenlijk niet los zien van het artikel waaruit ze komen, maar als ze me ook op zichzelf staand aanspreken, dan kan ik ze gebruiken. Een paar voorbeelden.
In een artikel over een optreden van de band Napalm Death, zegt de zanger: ‘..als je in maximaal twee minuten je boodschap kunt overbrengen, waarom zou je er dan langer over doen?’

In een andere krant vond ik een artikel over een sportfestijn waarvan de opbrengsten naar een goed doel gaan: hulpbehoevende kinderen. De organisatie van vrijwilligers is zo gemotiveerd dat ze nauwelijks kunnen wachten tot het startschot weerklinkt, maar vooralsnog is volstrekt onduidelijk hoeveel mensen er aan de start zullen verschijnen. De organisatie vraagt zich dan ook af: ‘Weggooien is doodzonde en het laatste wat we uiteraard willen is mensen teleurstellen, maar hoeveel krentenbollen –voor in de pauze van de tocht- moeten we in hemelsnaam bestellen? Je zou toch denken dat de organisatoren wel andere prioriteiten zouden hebben, maar bij deze tocht blijken het toch krentenbollen te zijn.

Een ander artikel stemt me minder vrolijk. Hierin geven agenten aan weinig vertrouwen te hebben in het overheidsbeleid en beklagen zich erover: ‘Van boevenvangers zijn we nu een cijferfabriek geworden.’ Door het moeten voldoen aan opgelegde prestatiecontracten zijn agenten dus vaker bezig met administratie en andere zaken dan het feitelijke politiewerk van ‘boeven vangen’. Ik ben toch blij dat ik een andere carrièrekeus heb gemaakt. Ik zou bepaald niet geschikt zijn in een dergelijke cultuur mijn werk te doen.

Tot slot viel me een bijschrift bij een foto positief op. Als een soort persiflage op het bekende: ‘Hier Parijs, hier Jan Brusse!’ staat er bij een foto van een bellende pelgrim onder een paraplu: ‘Hier Mekka, het is nat’. Hetgeen, gezien de foto, bepaald geen overdreven reactie is trouwens.

Nu heb ik persoonlijk helemaal niets met Mekka of de jaarlijkse bedevaart, toch kan ik vrolijk worden van zo’n foto. Het is een kwinkslag en een knipoog die we allemaal hard nodig hebben in deze financieel sombere en donkere tijden. Het zijn dan ook dergelijke zinnen die de hele wereld weer een stukje terug in perspectief plaatsen en je weer even uit je sombere sleur halen. Ze laten zien dat, wat er ook in de dagelijkse werkelijkheid allemaal aan rottigheid mag gebeuren, elders op de wereld het leven gewoon doorgaat. Mensen vooral, gaan gewoon door met het doen van hun eigen dagelijkse dingen, en dat stemt me dan toch wel weer hoopvol. Buiten al die herrie die voor muziek moet doorgaan, buiten alle terecht klagende agenten en heftige regenbuien in Mekka en omstreken, is er altijd dat sprankje hoop aan de horizon. Het is niet altijd even duidelijk, maar wie het zoekt kan het tòch elke dag weer vinden. Gelukkig maar.

26-11-09

dinsdag 14 oktober 2008

Een boodschap van Liefde


We leven in roerige tijden. De wereldwijde kredietcrisis, de oorlogen in Irak en Afghanistan en overal om ons heen stijgen de prijzen. In India pleegden reeds 10.000 katoenboeren zelfmoord omdat ze geen uitweg meer zagen na de zoveelste mislukte oogst, en de wereld draait ondertussen gewoon door. Een ‘spelfoutje’ verschijnt op een stembiljet dat naar 300 kiezers wordt verstuurd in Rensselaer County (NY). Er staat Barack Osama, i.p.v. Barack Obama. John McCain doet ondertussen verwoedde pogingen om zijn achterstand op Obama in te halen en vliegt dezer dagen dwars door het land om zoveel mogelijk zwevende kiezers voor zich te winnen. Op de bijeenkomst van gisteren ging, een paar minuten voor McCain zou landen, een dominee voor in gebed: ‘Dear God, don’t give us the man we deserve…’. Het is tenslotte maar hoe je het opvat.

Maar tussen al dat drama is er gelukkig ook verheugend nieuws te melden. Via Blossom Goodchild (what’s in a name tenslotte?), een schrijftster/ actrice/ medium uit Australië, komt het gechannelde blijde bericht tot ons dat er één dezer dagen een enorm groot ruimteschip boven onze hoofden komt te hangen. Deze bezoekers uit den vreemde noemen zichzelf de ‘Federatie van Licht’ en komen niet om ons te overheersen of te vernietigen maar, héél vreedzaam, met een ‘boodschap van Liefde’. Over cliché’s gesproken.

Wie echter de moeite neemt om het pamflet dat deze wereldschokkende gebeurtenis aankondigt een beetje door te lezen, valt meteen één ding op: het symbool van de ‘Federatie van Licht’ heeft namelijk nogal een aardse oorsprong en is vooral bekend als het Ban-de-bom-teken. Dat teken werd in 1957 ontworpen ontworpen voor de eerste Aldermaston mars tegen atoomwapens door Gerald Holtom. Holtom herinnert er zich het volgende over:
‘Ik tekende mijzelf - als wanhopige enkeling - met de handen, palmen naar buiten en naar beneden uitgestrekt op de manier van Goya's boer voor het vuurpeloton. Ik bracht de tekening terug tot lijnen en trok er een cirkel omheen. Het leek eerst belachelijk, zo'n klein dingetje...’
Hij kon tenslotte niet weten hoe bekend en beroemd zijn ontwerp zou worden, en nu is het dus zelfs overgenomen door ET.
Opvallend is ook dat het ruimteschip zich aan het zuidelijk halfrond zal vertonen, toevallig precies daar waar Goodchild woont. Ze blijven maar drie dagen en zullen deze eerste keer alleen hun schip aan ons tonen, we zijn tenslotte nog niet ‘klaar’ om veel meer te bevatten. De rest van de boodschap vertoont overigens vervelend veel overeenkomsten met de rhetoriek die over ons is uitgestrooid omtrent de inval in Irak (ze komen ons tenslotte ‘redden van diegenen die het slecht met de aarde voor hebben’), dus dat belooft het nodige. Gelukkig gebeurt alles uit liefde, dus dat zal een hele geruststelling zijn voor de nodige wereldleiders, al vermeldt het bericht niet wat er met hen gaat gebeuren. Ik twijfel echter of CNN al met complete cameracrews is uitgerukt om dit historische feit op de gevoelige plaat vast te leggen.

Dergelijke onzin-berichten duiken nu eenmaal met de nodige regelmaat op, vooral als er sprake is van grote onrust of ernstige crisis. Altijd zijn er dan weer mensen die van die angst en onzekerheid gebruik willen maken om daar beter van te worden. Dat was in de oudheid al zo, en dat zal ook tot in de verre toekomst zo blijven, net zolang er mensen op deze wereld dom genoeg zijn om erin te geloven. Voor wie dat niet doet, heeft ene ‘zork’ op Marktplaats een mogelijkheid gecreëerd om vragen te stellen aan de ‘geëerde bezoekers’. Ze zijn er nog wel niet, maar ze hebben blijkbaar een ‘post-ET’ vooruit gestuurd. Het kan allemaal gewoon in het Nederlands, dus makkelijker kan het niet. Zork zal zelf ook wel niet al te veel andere talen beheersen tenslotte.
Laat duidelijk zijn dat ik bepaald geen geloof hecht aan buitenaards leven, zeker niet aan datgene wat ‘in vrede’ zich hier even met de zaken komt bemoeien. Een bekende uitspraak in de Astronomie luidt: ‘Het beste bewijs dat er buitenaards intelligent leven bestaat, is gelegen in het feit dat ze nog geen contact met ons hebben opgenomen..’ En daar is, wat mij betreft, ook meteen alles mee gezegd.

14-10-08