Over de soortengrens

In Engeland is een nieuwe Dr. Dolittle opgestaan in de persoon van Kristie Lindfield. Deze dochter van een pluimveehouder op het Engelse platteland beweert namelijk een aantal talen te spreken die de communicatie tussen mens en gevederde vriend op termijn mogelijk en ook begrijpelijk moet maken.

Het begon allemaal zo onschuldig. Kristie kreeg van haar ouders een ganzenei om uit te broeden, en nam deze taak zéér serieus. In de broedmachine werd het ei extra goed verzorgd en elke dag voor ze naar school ging, praatte Kristie tegen het ei, en legde daarmee de basis voor de band die later zoveel opzien zou baren. Toen het ei eenmaal uit kwam en het jonge gansje, Duffy genaamd, haar eerste wankele stapjes in de Grote Boze Buitenwereld zette, bleek de band tussen gans en meisje reeds beklonken. Sindsdien zijn de twee zo goed als onafscheidelijk, en heeft Kristie zich toegelegd op de moeilijke communicatie tussen mens en gans, het gans’ (goosish). En wie de twee zo samen ziet, zal er in één oogopslag van overtuigd zijn dat die opzet ook inmiddels als ‘geslaagd’ mag worden geboekstaafd.

Maar de jonge Kristie wilde meer. Ze wilde ook de taalbarrière slechten die een goede communicatie tussen mens en kip, mens en duif, en mens en eend tot nu toe tot onmogelijkheid maakten. Niet dat ze in alle talen al even vloeiend uit de voeten kan, maar de eerste bemoedigende resultaten zijn er! In het ‘kips’ (hennish) kan Kristie het best uit de voeten, en verwacht binnen een jaar of wat de gehele vocabulaire van dat gevederd ras ontrafeld te hebben. Met de andere talen verloopt de vooruitgang helaas op een wat minder voorspoedige manier. Vooral het ‘duifs’ (pigeonian) levert nogal wat hoofdbrekens op, althans een stuk meer dan bij het ‘eends’ (duckish) het geval is. Maar Kristie zet onvermoeibaar door en ziet een grote toekomst voor zichzelf weggelegd als ambassadeur tussen het ras der mensen en dat der gevederden.

Kristie’s moeder beziet de pogingen van haar dochter ondertussen met de nodige trots. ‘Kristie doet er werkelijk alles aan om de taalbarrières te slechten. ‘ zegt ze, ’En als Kristie haar zinnen op iets heeft gezet, dan lukt het haar doorgaans ook!’. Ze verhaalt verder dat het ganzenei eigenlijk bedoeld was om Kristie verantwoordelijkheid voor dieren te leren, een niet onbelangrijke eigenschap voor de dochter van een pluimveehouder, maar ze had nooit verwacht dat het tot zoiets zou uitgroeien.
‘Als je Kristie bezig hoort met de dieren is het werkelijk precies of ze haar verstaan, en andersom. Verbluffend gewoon!’ aldus een apetrotse moeder.

Voorlopig hoeft de wetenschappelijke wereld echter nog niet voor de komst van Kristie te vrezen. Zoals elke verantwoordelijke meid van die leeftijd, gaat Kristie er eerst voor zorgen dat ze haar diploma haalt, en dat duurt nog even. Ondertussen blijft ze zich bekwamen in de beschaafde conversatie met haar gevederde huisgenootjes, en dan speciaal met Duffy, haar lievelingsgans. Want die is ze, ondanks alle media-aandacht, nog bepaald niet vergeten. Want het was tenslotte Duffy die Kristie de eerste schreden deed zetten op dit wonderbaarlijke pad der ontdekking. We gaan vast nog heel veel van Kristie horen!

22-10-08

Liever Bos?

Uit een recente peiling van Maurice de Hond zou blijken dat momenteel 38% van de kiezers Kawouter Bos als premier zou verkiezen boven Jan Peter Balkenende. De huidige premier scoort slechts positief bij 35% van de kiezers.
Volgens De Hond is de stijgende populariteit van Bos vooral te danken aan diens optreden in de kredietkrisis, een optreden dat wereldwijd bewondering schijnt te oogsten. Maar wie Bos een aantal dagen geleden zag in het programma Netwerk, moet toch gezien hebben hoe zeer Bos genoot van de aandacht. De zelfvoldane grijns was namelijk niet van zijn gezicht te bijtelen, zo duidelijk genoot hij ervan dat niet Balkenende maar hij deze dagen steeds in de spotlights staat. Toen Bos gevraagd werd of alle aandacht voor hem in de media niet een belemmering vormde voor zijn verstandhouding met de premier, zag je Bos het werkelijke antwoord inslikken en, in plaats daarvan, antwoorden dat het tussen hem en de premier prima gaat.
In mijn ogen doet Bos het momenteel inderdaad goed, hij maakt een redelijk solide indruk, maar we moeten daarbij bepaald niet vergeten dat Bos een heel leger aan ambtenaren en medewerkers om zich heen heeft die hem begeleiden, hem voorzeggen, en het werkelijke werk opknappen. Bos is slechts de man op de hoogste stoel en kan dus de volledige eer voor zichzelf opeisen, iets wat hij met iets te veel verve doet. Maar maakt het feit dat Bos als crisismanager redelijk tot goed uit de verf komt, dan ook dat hij het goed zou doen als eerste minister? Mijn antwoord daarop is ‘nee’. De PvdA is niet voor niets teruggevallen tot een dramatisch niveau in de peilingen. Die daling is vooral aan Bos zelf toe te schrijven. Niet alleen de ‘Bos-tapes’, maar ook diens gedraai en gekonkel tijdens en na de verkiezingen hebben daarvoor gezorgd, om het over de talloze belastingverhogingen maar helemaal niet te hebben.

Wie Kawoutertje Bos nu dus meteen voor zijn optreden in de kredietcrisis wil belonen met een termijn in het torentje, heeft òf een probleem met zijn korte-termijn-geheugen, òf weet gewoon niet beter. Zijn een enorm gedrocht als het generaal pardon of bijvoorbeeld de rellen in Slotervaart dan al vergeten? De moord op Fortuyn dan, of die op Theo van Gogh? Een groot deel van al die gebeurtenissen is terug te voeren op het verplichte ‘politiek correcte denken’ dat jarenlang ons leven bepaalde, nòg overigens, en dat de maatschappij enorme schade heeft toegebracht. Het generaal pardon is een puur links feestje dat nu al véél meer kost dan ooit werd begroot, en feitelijkl vanaf het prille begin al gedoemd was te mislukken. En dan heb ik het nog niet eens over al die draaideurcriminelen die niet eens schijnen te kunnen worden uitgezet, ondanks het feit dat ze zich hier jarenlang schuldig hebben gemaakt aan talloze misdrijven.

Een substantieel deel van alle grote problemen waar we nu als maatschappij mee worstelen, denk ook bijvoorbeeld aan de enorme problemen in het onderwijs en de problemen met (allochtone) jongeren in de grote steden en, meer recentelijk in Gouda, zijn direct terug te voeren op het linkse politieke van de jaren zestig en zeventig, een nog behoorlijk recente verleden dus. Bos is een belangrijk exponent van dat verleden. De miljarden waar hij nu zo kwistig mee rondstrooit zijn er helemaal niet, en zullen dus door u en mij extra moeten worden opgebracht, zeker nu de ING er dit weekend al gebruik van heet gemaakt. En die extra opbrengsten gaat Bos binnenhengelen door extra belastingen en accijnzen, en door het verder versoberen van bestaande voorzieningen zoals die van de ziektekosten. En dan zou Bos onze volgende premier moeten worden? Nee, mijn devies is en blijft dan ook: ‘Bos? Nee, liever niet!’

20-10-08