Een Gevallen Vrouw

Ayaan Hirsi Ali flirt met links Frankrijk, ik heb het met een glimlach op mijn gezicht gelezen. Wellicht toch wel het meest omdat Frankrijk het land van de liefde is en Ayaan, zo vlak voor valentijnsdag, dringend liefde nodig heeft.
Na in 2003 als een wervelwind politiek Nederland te hebben veroverd is de wind sindsdien afgezwakt tot een voorzichtig briesje, en niet eens een verkwikkend briesje. De sprong van PvdA naar VVD, haar gelieg en gedraai over haar precieze identiteit, de daaropvolgende discussie over haar verblijfstatus en paspoort, de film die ze maakte met Theo van Gogh en haar vlucht naar Amerika. Alle ophef heeft haar niet echt goed gedaan. Daar waar het leek alsof Ayaan een maatje te groot was voor Nederland, nu blijkt dat het internationale politieke toneel een (paar) maatje(s) te groot is voor Ayaan. Werd ze in Amerika nog met tromgeroffel en trompetgeschal verwelkomd en werd Nederland daarbij vooral door ultrarechts verketterd wegens ´politieke correctheid en decadentie, bij haar verwacht vertrek uit de VS blijft het oorverdovend stil. Ook de tussentijdse flirts met de Polen en de Denen stierven een stille liefdesdood, haar ex-geliefde Nederland keek toe en zweeg meewarig. Maar er gloort weer hoop! Er is opnieuw een vrijer aangetreden, dit keer in de personen van de Franse filosoof Bernard-Henri Lévy, intellectueel Pascal Bruckner en voormalig presidentskandidate Ségolène Royal. Lévy en Bruckner spreken er zelfs hardop schande van dat een land als Nederland weigert voor de beveiliging van Hirsi Ali op te draaien.
„Het is ondenkbaar dat een vrouw die onze waarden verdedigt, zonder bescherming wordt overgeleverd aan hen die haar willen doden”, zei filosoof Bernard-Henri Lévy tegen Le Nouvel Observateur. Woorden die hij ongetwijfeld niet gesproken zou hebben als hij zich verdiept had in de persoonlijkheid en het dossier van zijn nieuwe flirt. Dan had hij wellicht gezien op welke manier zij moslims doorlopend schoffeert en de moslimvrouwen, voor wie zij toch zegt op te komen, internationaal al danig van zich heeft vervreemd. De beste reden echter, om vooral niet met Hirsi Ali geassocieerd te worden, is ze nog altijd zelf. Niet dat haar drijfveren of motivatie ter discussie staan, maar ze begint steeds meer te lijken op, wat men vroeger ´een gevallen vrouw´ noemde. Een vrouw die wel de uitstraling, het charisma en het uiterlijk heeft, maar die eigenschappen combineert met een té scherpe tong en een bijkomende hoop verplichtingen. Het is in mijn ogen dan ook een duidelijk teken aan de wand dat een vrouw, die toch beweert een grote schare volgelingen te hebben, er maar niet in slaagt om met, en vanuit, die schare volgelingen genoeg geld op te halen om haar veiligheid te betalen. Iets wat in de VS trouwens voornamelijk als een persoonlijke, en niet als een politieke verplichting wordt gezien.
De Franse president Sarkozy pleit intussen voor de oprichting van een Europees fonds om personen als Hirsi Ali te kunnen beschermen. Een voorstel dat niet heel veel kans van slagen heeft. Enerzijds omdat Hirsi Ali er meestal snel in slaagt om opgebouwd krediet met dezelfde snelheid ook weer te verspelen, en anderzijds omdat het belangrijker is om de dialoog met de internationale moslimgemeenschap gaande te houden.
Ronduit opmerkelijk zijn de zéér lauwe reacties vanuit de Tweede Kamer op Ayaan´s nieuwste flirt. Minister Koenders reageerde lauwtjes op de mededeling en maakt zich niet zo druk om de eventuele imagoschade voor Nederland. Hij noemt het vooral ´Grote Woorden´die vanuit Frankrijk komen. VVD-Kamerlid Laetitia Griffith voegt er nog aan toe dat het VVD-standpunt ten opzichte van Hirsi Ali niet gewijzigd is. ´Zij wil zèlf Française worden.´ CDA-er Sybrant van Haersma Buma zegt ervan: ´Dat is haar goed recht.´ Alleen woordvoerders van Groenlinks en D66 vrezen voor ernstige imagoschade. Waarvan akte, al zal het niet door een wervelwind komen.

12-02-08

´Persona Non Grata´

De Arubaanse minister van Justitie, Ruby Croes, blijkt een geplaagd man. Zijn departement heeft sinds de verdwijning van Natalee Holloway nogal wat wereldwijde, en dan met name Amerikaanse, kritiek over zich heen gekregen omdat het te weinig zou hebben gedaan om de Amerikaanse tiener op te sporen. Daarnaast is zijn verhouding met Nederland al enige jaren ernstig verstoord. Die verstoring begon vooral met het wetsvoorstel dat Rita Verdonk, destijds minister van Vreemdelingenzaken, in 2006 indiende om Arubaanse risicojongeren terug te sturen naar het land van herkomst. Croes betitelde dit terugsturen boos als ´onrechtmatig en discriminerend´. Een ander heet hangijzer voor Croes is de langlopende discussie over de nieuwe staatkundige indeling van het Koninkrijk. Naar aanleiding hiervan schortte Croes in 2007 zelfs alle betrekkingen met Nederland op en wilde hij ook niet deelnemen aan het jaarlijkse tripartiet overleg over intensievere justitiële samenwerking tussen Nederland, de Antillen en Aruba. Croes vond zijn rol en inbreng in die gesprekken veel te klein. In datzelfde jaar, 2007, moest Croes bovendien bakzeil halen in de kwestie van erkenning van het homohuwelijk. In januari van dit jaar, 2008, dreigde Croes Nederland zelfs nog voor de rechter te dagen vanwege een door Aruba geclaimd bedrag van 150 miljoen euro uit de verkoop van het Plant Hotel op Aruba. Croes claimt het volledige bedrag terwijl Staatssecretaris Bijleveld (Koninkrijksrelaties) in een brief uit december 2007 liet weten dat slechts een deel van dit bedrag aan Aruba geschonken zou worden.

Nu de zaak Holloway internationaal weer volop in de aandacht staat na de uitzending van Peter R. de Vries van zondag 3 februari jl., kwam Rudy Croes afgelopen vrijdag in het nieuws door de aankondiging dat hij Joran van der Sloot de toegang tot Aruba wil ontzeggen. ´Alleen voor justitieel onderzoek is hij nog welkom!´voegde hij eraan toe terwijl hij, als minister van Justitie, donders goed weet dat zoiets, hoewel uit menselijk oogpunt wellicht begrijpelijk, juridisch volstrekt onmogelijk is. Van der Sloot is momenteel nog steeds verdachte-af en, hoe schuldig en verderfelijk hij in de ogen van het publiek ook zijn mag , daarbij nog verre van veroordeeld.
De laatste uitspraak van Croes doet dan ook sterk denken aan een zeer geplaagd man of, erger nog, aan een verongelijkt kind dat zijn zin niet krijgt. ´Als jullie criminele Arubanen de toegang tot Nederland gaan ontzeggen, kunnen wij dat andersom ook!´ lijkt de redenering van Croes te zijn. ´Laat Joran nu het eerste voorbeeld zijn van een Nederlander die niet welkom is op Aruba…Ik wil hem hier niet hebben!´ liet hij vrijdag weten. Een zeer kinderachtige reactie, een dergelijke politicus absoluut onwaardig!

11-02-08