Helaas..helaas! Ik heb een ander beroep gekozen, maar deze tijden zijn een weldadige voedingsbodem voor het ´intellectuele cabaret´zoals alleen Wim Kan dan kon. Je hoeft tenslotte alleen maar de ochtendkrant op te slaan om vervolgens gierend van het lachen ònder de tafel te belanden…. als het niet allemaal zo zielig en kleinzerig zou zijn. Een kleine selectie uit de ochtendkrant van vandaag:
Manon Thomas, van wie onlangs gewaagde foto´s illegaal op het net verschenen, eist nu schadevergoeding van verschillende media vanwege schending van haar privacy en de verdere verspreiding door die media. Ik vraag me dan af hoe vaak Manon de laatste tijd de Playboy heeft gebeld en door hen is afgewezen…
`Gekke Coupe´ Wilders gaat een film maken over de Koran. Hij doet vooral héél geheimzinnig over waar de film nu precies over gaat en vooral ook of de Koran aan het eind van dit cinematografisch ´hoogstandje´zal worden verscheurd dan wel verbrand. Bovendien is ´Coupe Glissante´ nog druk in overleg met een omroep over eventuele uitzending. Alhoewel de film nog niet eens klaar is wordt er al druk op hem ingepraat, door zowel Binnenlandse Zaken, Buitenlandse Zaken, Justitie èn de Nationale Coördinator Terrorismebestrijding, om toch vooral maar af te zien van een dergelijk project. En terwijl het kabinet druk bezig is om zich voor te breiden op een ´plotselinge heftige discussie in binnen- en buitenland, dreigt het wandelende haarstukje de film, als hij er met geen omroep uit komt, dan maar tijdens de zendtijd voor politieke partijen wereldkundig te maken. Tja, het kabinet is bezig zich voor te bereiden. Dus dàt zijn ze aan het doen…dan is het niet zo héél vreemd dat er geen tijd over is om te regeren. En men verwacht een plotselinge heftige reactie vanuit binnen- en buitenland. Hoezo plotseling? Als de film op, bijvoorbeeld, 15 januari wordt uitgezonden, dan wéét je toch dat je diezelfde avond het gedonder al in de glazen kunt verwachten? En de dagen, zo niet weken, erna? Dan is het toch niet meer ´plotseling´? Daarbij zou ik me een vraag van een wèl doordenkende reporter kunnen voorstellen die aan Toupetje gaat vragen of hij überhaupt de moeite heeft genomen om het boek eerst eens zélf te lezen voor hij besloot het te verketteren. Levert vast spraakmakende televisie op!
Een grote meerderheid van de Tweede Kamer, de SGP voorop, is voorstander van het idee om het beroep van ´pooier´ weer strafbaar te stellen. Met als achterliggende gedachte dat hiermee de gedwongen prostitutie de kop kan worden ingedrukt. Die is namelijk, sinds het opheffen van het bordeelverbod in 2000 eerder toe- dan afgenomen. Hmm, zou de achterban van de SGP daar iets mee te maken hebben? Hirsch Ballin is ondertussen al bezig met een wet die bordelen binnen de gemeentegrenzen onmogelijk maakt en, dat is het mooie, studeert tegelijkertijd op een mogelijkheid om het bezoek aan een prostituee helemaal strafbaar te stellen. Hij wil blijkbaar de geschiedenis in als ´de man qui a tué les prosti!´. Ik neem aan dat zijn collega´s hem dat niet in dank zullen afnemen. Straks moeten ze allemaal hun heil zoeken in de fietsenkelders en dan òòk nog met leden van àndere fracties. De klok wordt weer 100 jaar teruggezet.
De scholieren zijn nauwelijks weer terug in de schoolbanken of politici, leraren, ouders en de politie vliegen elkaar alweer in de haren over hoe er om gegaan moet worden met stakende scholieren. Behalve dat de overgrote meerderheid geen flauw benul heeft waarvoor er geprotesteerd werd, en derhalve van de gelegenheid gebruik maakte om eens lekker, onder schooltijd, rotzooi te trappen en vernielingen aan te richten, tot een overeenstemming komen de volwassenen niet echt. Ook in ingezonden brieven in diverse kranten zijn veel verschillende geluiden te horen. Toch is de oplossing voor het héle vraagstuk allesbehalve moeilijk. Laat alle scholieren gewoon verplicht op de basisschool blijven tot ze het absoluut minimaal niveau bereikt hebben qua leerstof en algemene ontwikkeling. Pas als ze dat hebben bereikt mogen ze naar het voortgezet onderwijs, waar eenzelfde regeling van kracht is. En geen dag eerder. Ik denk dat er dan opeens een héél groot saamhorigheidsgevoel gaat ontstaan onder de leerlingen èn een ´zelfcorrigerend vermogen´ de kop gaat opsteken. Welke stoere knul of meid wil tenslotte op een verjaardag MOETEN vertellen dat hij of zij nog steeds in groep drie zit? Wedden dat ´vlijt´ opeens een nieuw modewoord gaat worden?
Zucht… en dat was slechts de oogst van de eerste drie bladzijden. In een land waar zó veel, zó verschrikkelijk mis is, moet er toch wel iemand zijn die in die Grote Leegte duikt en daarvan een mooie oudejaarsconférence kan maken? Ons allemaal aan het eind van het jaar een (lach)spiegel voor houdt zodat weer eens door dringt hoe belachelijk en lachwekkend we bezig zijn? En dan te bedenken dat ik het nog niet eens gehad heb over de fileheffing, de kilometerheffing, de beloning voor het mijden van de file, de Sociale Dienst die mbo-diploma´s wil uitdelen aan werkelozen en de geplande eilanden voor de kust. En ik heb het ook niet eens gehad over Woutertje, over Bak Ellende, over Trotse Rita en over Depla. Ok, over die laatste toch héél even.
Wim Kan, ik mis hem nog steeds!
28-11-07
woensdag 28 november 2007
dinsdag 27 november 2007
Sliplift
Ik heb altijd al grote bewondering gehad voor uitvinders. Niet alleen om hun rotsvast vertrouwen in hun eigen uitvinding, maar vooral om de manier waarop ze naar de wereld om zich heen kijken. En dat is een héél andere manier dan de meesten van ons.
Een uitvinder kijkt om zich heen en ziet een probleem, en tekortkoming of een gebrek en meteen gaan zijn grijze cellen aan het werk. Thuis komt het tekenblok tevoorschijn en wordt de rekenmachine voorzien van nieuwe batterijen. En dan, soms pas na maanden denkwerk, komt er dan een voorzichtige eerste poging om het idee op papier waarlijk vorm te geven in een prototype. Meestal doen ze dat zelf en knutselen ze, met datgene wat maar voor handen is, een eerste versie in elkaar die dan doorontwikkeld wordt tot een wat steviger en deugdzamer prototype. En alles met liefde en engelengeduld, wat meewarig door moeder-de-vrouw gadegeslagen die, voor de zoveelste keer, haar eetkamertafel heeft moeten afstaan voor project nummero zoveel.
Maar een echte uitvinder laat zich niet zo makkelijk uit het veld slaan. Niet door vrouw-lief, maar zeker niet door tegenslag of afwijzing na afwijzing door fabrikanten. Want een echte uitvinder gelooft in zijn product en rust niet voor hij de rest van de wereld heeft kunnen overtuigen. En de wereld laat zich doorgaan niet zo makkelijk overtuigen, maar de enkeling met het echt briljante idee en voldoende doorzettingsvermogen beleeft ooit de dag dat zijn idee en zijn product in een ´vleesgeworden´ versie in de schappen ligt, en daar doen ze het voor. En om een echt probleem op te kunnen lossen, want zo ideeël zijn ze dan ook wel weer.
Voor wie de Belgische tv-serie ´de Bedenkers´ niet heeft gevolgd, een serie met daarin een wedstrijd voor uitvinders, de serie is geëindigd met een overwinning van de gepensioneerde leerkracht Pierre van den Broeck (74) met zijn ´sliplift´. De man had dit apparaatje, een stang waarmee ouderen hun onderbroek makkelijker kunnen aantrekken, uitgevonden voor zijn zus, die een tijdje slecht ter been was. Een firma uit Lokeren gaat het apparaatje nu in productie nemen en wellicht kunnen ook onze ouderen er dus binnenkort hun voordeel mee doen. Waarschijnlijk lukt het nog niet dit jaar met kerst, maar wellicht kan het voor volgend jaar een leuk cadeautje zijn voor onder de boom voor uw oude vader of moeder. En wellicht, zo gaat dat meestal trouwens, is er dan inmiddels ook al iemand opgestaan die het ding gebruikt en er weer een héél andere toepassing voor heeft gevonden. Want dat kan zomaar. De uitvinder van ´ Super Glue´ had tenslotte ook nooit kunnen vermoeden dat zijn product ooit nog eens zo´n belangrijke rol zou spelen in de forensische wetenschap.
Ikzelf ben wel een denker maar zeker geen uitvinder. Ik vind het heerlijk om, als ik ergens een probleem zie, te filosoferen over een oplossing. Maar als ik die oplossing eenmaal heb, is er geen haar op mijn hoofd die er ook maar over peinst om de hele santenkraam overhoop te halen om het ergens in productie te krijgen. Mij niet gezien. Ik bedenk de oplossingen wel, dan mag een ander die lekker uitvoeren als hij, of zij, daar nou behoefte aan heeft. Maar eh.. wel samen delen he?
27-11-07
Een uitvinder kijkt om zich heen en ziet een probleem, en tekortkoming of een gebrek en meteen gaan zijn grijze cellen aan het werk. Thuis komt het tekenblok tevoorschijn en wordt de rekenmachine voorzien van nieuwe batterijen. En dan, soms pas na maanden denkwerk, komt er dan een voorzichtige eerste poging om het idee op papier waarlijk vorm te geven in een prototype. Meestal doen ze dat zelf en knutselen ze, met datgene wat maar voor handen is, een eerste versie in elkaar die dan doorontwikkeld wordt tot een wat steviger en deugdzamer prototype. En alles met liefde en engelengeduld, wat meewarig door moeder-de-vrouw gadegeslagen die, voor de zoveelste keer, haar eetkamertafel heeft moeten afstaan voor project nummero zoveel.
Maar een echte uitvinder laat zich niet zo makkelijk uit het veld slaan. Niet door vrouw-lief, maar zeker niet door tegenslag of afwijzing na afwijzing door fabrikanten. Want een echte uitvinder gelooft in zijn product en rust niet voor hij de rest van de wereld heeft kunnen overtuigen. En de wereld laat zich doorgaan niet zo makkelijk overtuigen, maar de enkeling met het echt briljante idee en voldoende doorzettingsvermogen beleeft ooit de dag dat zijn idee en zijn product in een ´vleesgeworden´ versie in de schappen ligt, en daar doen ze het voor. En om een echt probleem op te kunnen lossen, want zo ideeël zijn ze dan ook wel weer.
Voor wie de Belgische tv-serie ´de Bedenkers´ niet heeft gevolgd, een serie met daarin een wedstrijd voor uitvinders, de serie is geëindigd met een overwinning van de gepensioneerde leerkracht Pierre van den Broeck (74) met zijn ´sliplift´. De man had dit apparaatje, een stang waarmee ouderen hun onderbroek makkelijker kunnen aantrekken, uitgevonden voor zijn zus, die een tijdje slecht ter been was. Een firma uit Lokeren gaat het apparaatje nu in productie nemen en wellicht kunnen ook onze ouderen er dus binnenkort hun voordeel mee doen. Waarschijnlijk lukt het nog niet dit jaar met kerst, maar wellicht kan het voor volgend jaar een leuk cadeautje zijn voor onder de boom voor uw oude vader of moeder. En wellicht, zo gaat dat meestal trouwens, is er dan inmiddels ook al iemand opgestaan die het ding gebruikt en er weer een héél andere toepassing voor heeft gevonden. Want dat kan zomaar. De uitvinder van ´ Super Glue´ had tenslotte ook nooit kunnen vermoeden dat zijn product ooit nog eens zo´n belangrijke rol zou spelen in de forensische wetenschap.
Ikzelf ben wel een denker maar zeker geen uitvinder. Ik vind het heerlijk om, als ik ergens een probleem zie, te filosoferen over een oplossing. Maar als ik die oplossing eenmaal heb, is er geen haar op mijn hoofd die er ook maar over peinst om de hele santenkraam overhoop te halen om het ergens in productie te krijgen. Mij niet gezien. Ik bedenk de oplossingen wel, dan mag een ander die lekker uitvoeren als hij, of zij, daar nou behoefte aan heeft. Maar eh.. wel samen delen he?
27-11-07
Abonneren op:
Posts (Atom)