Het begon als zo´n dag waarop alles, echt alles, tegenzit. Ik had slecht geslapen vanwege hele vreemde dromen. De hoofdrol daarin werd vertolkt door een grote, kale man met een sigaar in zijn hoofd die, conform zijn nieuwe levensdoel, de ´herrie´ in mijn leven wel even zou oplossen. Waarom ik juist over hem droomde weet ik niet want ik héb helemaal niks met die man. Hij zal zijn vak ongetwijfeld goed verstaan en is een succesvol zakenman maar in mijn privé-leven, laat staan in mijn dromen, heb ik hem absoluut niet nodig. Maar hij was er…de hele nacht lang. Enfin, door het slechte slapen voelde het alsof ik onder een stoomwals had gelegen en allerlei spieren protesteerden heftig tegen elke actie die ik van ze verlangde. Nog enigszins slaapdronken miste ik de onderste drie treden van de trap waardoor ik, alles behalve gracieus, onderaan de trap belandde om mijn blaas te legen die zo ongeveer op klappen stond. Daarna naar de keuken om een klap op de waterkoker te geven en vervolgens naar de voordeur om de krant van de mat te vissen. Maar deze ochtend was er helemaal geen krant. Een héél slecht voorteken. Dan maar terug naar de keuken voor de hoognodige koffie. Of nee, eerst een nicotineshot. Ach nee, de laatste! Maar nicotine is nicotine dus de brand erin. En met een peuk in de mondhoek koffie gemaakt. Rook in mijn oog. Peuk dus in de asbak die er convieniently naast staat. Klotst het kokende water over de rand van de beker zo in de asbak. Mijn laatste peuk doorweekt. GRRRRRRRRRRRRR! Te weinig water voor koffie dus opnieuw water koken. Dit wordt géén ´happy day´, ik voel het.
Zodra het water, opnieuw, kookt eindelijk koffie. En nog steeds géén krant. En dus géén peuken. Drama! Met de restanten van de eerste beker koffie dan maar weer de trap op en richting douche. Douchen, aankleden en peuken halen. Prio! Onder de douche glijd ik uit en knal met m´n kop tegen de douchestang. Wordt een grote bult straks. Bij het scheren haal ik ook nog ff mijn wang open en de dag is helemaal compleet. Heerlijk! Eenmaal aangekleed stap ik de achterdeur uit naar de schuur. Maar een of andere overijverige spin heeft de nacht besteed aan het spannen van een web precies voor de achterdeur en de resten daarvan plakken nu in mijn gezicht en in mijn haar… Woest vegend loop ik bijna het tweede spinnenweb in dat precies voor de schuurdeur hangt, met de maker ervan trots in het midden. Deze kan ik gelukkig ontwijken en bereik zonder verdere brokken mijn fiets. Bij de poort naar de brandgang sta ik te rommelen met het slot. Doorgaans is het slot redelijk makkelijk te openen maar vandaag dus niet. Maar ik ben vastbesloten en bereid desnoods de deur in te trappen als het echt niet anders kan, maar het slot geeft zich gelukkig gewonnen. In een minuut of tien ben ik bij het benzinestation waar de immer vriendelijke en behulpzame medewerker, zodra hij me ziet verschijnen (een herkenbaar postuur heeft soms z´n voordelen), meteen naar achteren snelt en twee sloffen Caballero 30 tevoorschijn tovert. Hij en ik kennen het bedrag inmiddels uit ons hoofd en ik grijp naar mijn achterzak. Mijn portemonnee ligt, natuurlijk, thuis. Ik vloek even hartgrondig en ben, een kleine twintig minuten later, mét bankpas in de aanslag weer terug. Missie geslaagd..voorlopig. Ik snel terug naar huis want zowel het level van cafeïne als nicotine zijn gevaarlijk laag voor een dag als deze. Bij het tuinhek maak ik een iets té scherpe bocht en voel het achterwiel op de bemoste stenen wegglijden. Ik kan me nog net staande houden, helaas te koste van het vel op mijn knokkels. Ik smijt mijn fiets hardhandig de schuur in en gooi de schuurdeur zo hard dicht dat ik maar nauwelijks tijd heb mijn vingers op tijd terug te trekken. En dat doet pijn, verrekte pijn. Maar nu weet ik het zeker. Ik ga zo naar binnen en linea recta terug in bed. Over deze dag wordt, op straffe des doods nooit, maar dan ook nóóit meer gesproken. En ik hoop voor Herman dat hij zo verstandig is om ver weg te blijven uit mijn dromen de komende uren. Er is een alleraardigst hotelletje op een klein eilandje voor de Thaise kust dat dringend zijn hulp nodig heeft. Dus opzouten en heel gauw ook! Als ik mijn ogen sluit weet ik dat ik het zeker. Als ik straks wakker wordt ga ik deze dag gewoon opnieuw beginnen. De eerste poging was tenslotte al vanaf de eerste seconde kansloos. Dromen over Herman… Pfffff! Wat denkt ie wel?
01-09-07
zaterdag 1 september 2007
vrijdag 31 augustus 2007
Geschiedvervalsing
Friso en Mabel hebben de Engelstalige pagina over henzelf aangepast. Door het weghalen van een paar woorden, namelijk ´and false´ werd aan geschiedvervalsing gedaan. En dan waren ze nog zo slim ook dit vanaf een internetverbinding vanuit Huis Ten Bosch te doen. Nee, erg slim is het inderdaad niet. Met dit soort acties wordt slechts opnieuw de aandacht gevestigd op het feit wat men juist wilde verdoezelen.
Maar de ophef hierover is op z´n minst opmerkelijk. Het is ook allesbehalve nieuw. Geschiedvervalsing is namelijk als zo oud als de geschiedenis zelf. De geschiedenis wordt doorgaans geschreven door de overwinnaar en die zal altijd geneigd zijn de zaken zo gunstig mogelijk voor te stellen en eigen onvolkomenheden en fouten zoveel mogelijk weglaten of anders onderbelichten. En, mocht er een andere overwinnaar aantreden dan wordt geschiedenis meermalen gewoon herschreven. Soms aan de hand van nieuwe, en hopelijk wetenschappelijke, inzichten maar soms ook omdat het beter in de huidige tijd past of het de huidige machthebbers ´beter uitkomt´. Geschiedschrijving is derhalve nooit volledig objectief en dient dan ook bezien te worden in context van het politieke denken en klimaat van het moment dat de geschiedenis geboekstaafd werd én het huidige klimaat. Er zijn namelijk meerdere voorbeelden te noemen van geschiedkundige feiten die, in het huidige klimaat, absoluut niet meer door de beugel kunnen maar, gezien in de tijd en politieke context van de tijd waarin de gebeurtenissen plaatsvonden, wel acceptabel waren. Slavernij en slavenhandel is zo´n voorbeeld, evenals een feodaal stelsel zoals we dat in de Middeleeuwen kenden. In de huidige tijd zijn beiden verboden en vrijwel ondenkbaar maar zijn nog steeds ´onder ons´ in de een of andere vorm. Niets nieuws onder de zon wat dat betreft.
In het kader van de ´maakbaarheid´van de geschiedenis is Wikipedia een interessant gegeven. Deze gratis en online encyclopedie stelt een ieder in staat een pagina op te zetten die gewijd is aan een persoon of onderwerp dat de persoon van belang acht. De juistheid van de gepubliceerde informatie wordt door zowel de lezers als door Wikipedia zélf gecontroleerd en waarborgt aldus een redelijk objectieve bron van informatie. Maar het blijft betrekkelijk want sommige informatie is niet altijd direct te checken. Zo hebben diverse Amerikaanse veiligheidsdiensten als de FBI en de CIA een eigen pagina in deze encyclopedie, geschreven door…henzelf. Op zich al reden genoeg om aan de ´juistheid´ van de geleverde informatie te twijfelen. Maar informatie mooier maken dan ze van nature is, is niet alleen voorbehouden aan bedrijven of regeringen danwel regeringsinstanties. We maken er ons allemaal, in meer of mindere mate schuldig aan. Wie heeft tenslotte zijn CV niet een beetje ´gepimpt´ om een bepaalde baan te kunnen scoren of een hoger salaris te rechtvaardigen? Of heeft, bij het veroveren van het hart van een nieuwe geliefde zijn levensverhaal nét even wat anders voorgesteld om eerder begane ´jeugdzonden´ te verbloemen? Voor het lezen van welke informatie dan ook is er, in mijn boek althans, één vuistregel. Tekst dient altijd gelezen te worden met een behoorlijke dosis scepsis en gezond boerenverstand. Daarbij dient ook altijd de context meegenomen te worden van wie de tekst heeft geschreven en wat men ermee wil bereiken. Niets is altijd wat het op het eerste gezicht lijkt. Niet dat ik overal een complot in zie, integendeel zelfs, maar als je het grotere geheel in het lezen meeneemt lees en zie je doorgaans véél meer dan er sec op papier staat. En een goed geïnformeerd mens telt, net als een gewaarschuwd mens, minimaal voor twee.
31-08-07
Maar de ophef hierover is op z´n minst opmerkelijk. Het is ook allesbehalve nieuw. Geschiedvervalsing is namelijk als zo oud als de geschiedenis zelf. De geschiedenis wordt doorgaans geschreven door de overwinnaar en die zal altijd geneigd zijn de zaken zo gunstig mogelijk voor te stellen en eigen onvolkomenheden en fouten zoveel mogelijk weglaten of anders onderbelichten. En, mocht er een andere overwinnaar aantreden dan wordt geschiedenis meermalen gewoon herschreven. Soms aan de hand van nieuwe, en hopelijk wetenschappelijke, inzichten maar soms ook omdat het beter in de huidige tijd past of het de huidige machthebbers ´beter uitkomt´. Geschiedschrijving is derhalve nooit volledig objectief en dient dan ook bezien te worden in context van het politieke denken en klimaat van het moment dat de geschiedenis geboekstaafd werd én het huidige klimaat. Er zijn namelijk meerdere voorbeelden te noemen van geschiedkundige feiten die, in het huidige klimaat, absoluut niet meer door de beugel kunnen maar, gezien in de tijd en politieke context van de tijd waarin de gebeurtenissen plaatsvonden, wel acceptabel waren. Slavernij en slavenhandel is zo´n voorbeeld, evenals een feodaal stelsel zoals we dat in de Middeleeuwen kenden. In de huidige tijd zijn beiden verboden en vrijwel ondenkbaar maar zijn nog steeds ´onder ons´ in de een of andere vorm. Niets nieuws onder de zon wat dat betreft.
In het kader van de ´maakbaarheid´van de geschiedenis is Wikipedia een interessant gegeven. Deze gratis en online encyclopedie stelt een ieder in staat een pagina op te zetten die gewijd is aan een persoon of onderwerp dat de persoon van belang acht. De juistheid van de gepubliceerde informatie wordt door zowel de lezers als door Wikipedia zélf gecontroleerd en waarborgt aldus een redelijk objectieve bron van informatie. Maar het blijft betrekkelijk want sommige informatie is niet altijd direct te checken. Zo hebben diverse Amerikaanse veiligheidsdiensten als de FBI en de CIA een eigen pagina in deze encyclopedie, geschreven door…henzelf. Op zich al reden genoeg om aan de ´juistheid´ van de geleverde informatie te twijfelen. Maar informatie mooier maken dan ze van nature is, is niet alleen voorbehouden aan bedrijven of regeringen danwel regeringsinstanties. We maken er ons allemaal, in meer of mindere mate schuldig aan. Wie heeft tenslotte zijn CV niet een beetje ´gepimpt´ om een bepaalde baan te kunnen scoren of een hoger salaris te rechtvaardigen? Of heeft, bij het veroveren van het hart van een nieuwe geliefde zijn levensverhaal nét even wat anders voorgesteld om eerder begane ´jeugdzonden´ te verbloemen? Voor het lezen van welke informatie dan ook is er, in mijn boek althans, één vuistregel. Tekst dient altijd gelezen te worden met een behoorlijke dosis scepsis en gezond boerenverstand. Daarbij dient ook altijd de context meegenomen te worden van wie de tekst heeft geschreven en wat men ermee wil bereiken. Niets is altijd wat het op het eerste gezicht lijkt. Niet dat ik overal een complot in zie, integendeel zelfs, maar als je het grotere geheel in het lezen meeneemt lees en zie je doorgaans véél meer dan er sec op papier staat. En een goed geïnformeerd mens telt, net als een gewaarschuwd mens, minimaal voor twee.
31-08-07
Abonneren op:
Posts (Atom)