Zomaar een week..

Af en toe bekruipt me echt het gevoel alsof ik van een andere planeet afkomstig ben. Ik zie namelijk mensen dingen doen waarvan ik de achterliggende logica niet kan ontdekken.
Zo stapte ik eerder deze week het Thomas Cook reisbureau binnen omdat ik een speciale reis wil boeken. De dame die me te woord stond was blijkbaar een stagiaire, maar toch schreef ze netjes alles op wat ik aan wensen had. Toen eenmaal duidelijk was welke wensen ik allemaal had, begon de andere aanwezige medewerkster zich ermee te bemoeien. Of ik al in de brochures had gekeken? Ja, ik heb zelfs op internet gekeken, maar omdat ik daar niet precies kon vinden wat ik zocht, ben ik dus nu bij maar bij een reisbureau binnen gestapt. Dat deed de wenkbrauwen enige centimeters dalen, om vervolgens mede te delen dat ´als het niet in de gidsen staat, het dus niet kan!´. Er kwam nog weifelend achteraan dat ze eventueel natuurlijk alles los zouden kunnen boeken, maar het werd gezegd op een toon die niets te raden overliet over hoeveel zin ze in dergelijke opdrachten had. Binnen vijf minuten stond ik weer buiten. Gelukkig verstond de medewerkster van het volgende reisbureau, Van Gerwen, wèl haar vak en beloofde me binnen een paar dagen met een opzetje te komen. Daar weten ze blijkbaar nog wel wat service is!

Eens in de zoveel weken breng ik de opgespaarde stapel tijdschriften naar het ziekenhuis hier in de buurt. Wij hebben ze gelezen en ik weet uit ervaring dat mensen die in het ziekenhuis liggen er erg blij mee zijn, dus gistermorgen nam ik twee grote boodschappentassen vol met tijdschriften mee de auto in. Het ziekenhuis ligt op ongeveer 10 minuten rijden vanaf mijn huis, dus veel extra moeite kost het niet om even ervoor om te rijden. Vlak bij het ziekenhuis moet ik linksaf en dan meteen daarna weer rechts uitvoegen. Deze uitvoegstrook is een gecombineerde in- en uitvoegstrook en het verkeer dat via die strook wil invoegen meestal druk. Zodra ik de bocht naar links heb genomen heb ik mijn knipperlicht uit om aan te geven dat ik wil uitvoegen. Als ik rechts naast me kijk of ik kan uitvoegen, zie ik daar een jongeman in een groene Opel die precies naast me blijft rijden. Ik rem om hem de gelegenheid te geven om voor mij in te voegen, maar hij remt ook. Ik geef gas om dan voor hem uit te voegen, maar tegelijkertijd doet hij hetzelfde. Ik kijk nog eens naar rechts en zie een brede glimlach op het gezicht van de jongeman, hij doet het duidelijk expres. De in- en uitvoegstrook is niet erg lang, en door zijn ´geintje´ hoopt hij blijkbaar dat ik de afslag mis en dan vervolgens een heel stuk om moet rijden. Helaas trap ik daar niet in en, na een korte blik in mijn achteruitkijk-spiegel om te zien of het kan, ga ik vol in de ankers. Dergelijke manoeuvres had de knul blijkbaar niet verwacht en hij schiet me voorbij, zodat ik achter hem alsnog kan uitvoegen. Als ik even later verderop de afslag voor het stoplicht sta, kijk ik nog even naar links. Daar staat een jongeman met een boos gezicht. Zijn ´geintje´ is vandaag helaas niet gelukt!

Hier in Eindhoven wordt de ene week op woensdag het gewone huisvuil, en de andere week het GFT opgehaald. Niets mis mee dus. Vroeg op de woensdagochtend zet ik de grijze Kliko aan de straat en ga vervolgens verder met mijn bezigheden. Als ik een paar uur later terugkom, is de vuilniswagen blijkbaar al langs geweest, want de bakken zijn duidelijk geleegd. Na mijn auto geparkeerd te hebben zoek ik uit het rijtje onze bak en wil hem mee terug nemen, als ik voel dat hij zwaarder is dan hij zou moeten zijn. Ik open de deksel en zie dat de een of andere onverlaat alweer een volle vuilniszak in mijn Kliko heeft gestopt! Een korte inspectie toont al snel aan waar de onverlaat gezocht moet worden: bij het studentenhuis aan de overkant van de straat. En dat is dan ook precies de plek waar de volle vuilniszak even later weer terecht komt, precies voor de voordeur. Met een briefje erop dat zegt: ´Ik wil jullie best helpen om van jullie opgespaarde vuilnis af te komen als er plaats is in mijn bak, maar vráág het voortaan even! Met vriendelijke groet, Henry´. Ik heb sindsdien nog geen reactie gekregen, maar de zak is wel weg.

14-08-08

Nooit gesnapt

Mijn gedachten volgen soms rare kronkels, en ik kan dan maar tot één conclusie komen: de mens behoort tot een vreemd ras, zeker als je een aantal van zijn gebruiken en denkbeelden met elkaar vergelijkt. Zo heb ik bijvoorbeeld nooit begrepen waarom je ´Gezondheid!´ zegt als iemand niest, maar weer niets zegt als iemand hoest. Als je naar het verleden kijkt, de tijd dat een flinke longontsteking vaak het einde betekende en epidemieën van bijvoorbeeld TBC, is het eerder logisch om juist in het laatste geval de ander wat extra gezondheid te wensen.

Neuspeuteren is ook zo´n fenomeen. Wie wel eens in de file staat ziet het regelmatig om zich heen in de praktijk gebracht. Toch is het een niet geaccepteerd gebruik in gezelschap, terwijl een vinger in je oor of in je ogen wrijven sociaal weer wél volledig door de beugel kan.

Ooit wel eens afgevraagd waarom je, als je iemand aanspreekt om iets te vragen, je begint met een verontschuldiging terwijl je, als je iemand verrot gaat schelden dat weer niet doet?

Een ander fenomeen wat me werkelijk kan verbazen is de manier waarop we naar kunstenaars e.d. kijken. In vroeger tijden was een schilder of een beeldhouwer weliswaar een vakman, maar zijn naam was ondergeschikt aan zijn kunst. Nu is het eerder zo dat, omdat iemand een bepaalde naam heeft, zijn uitingen als kunst worden beschouwd. Het kan dus verkeren.
Net zo opmerkelijk is het feit dat acteurs en kunstenmakers vroeger nauwelijks één graadje beter waren dan bedelaars of leprozen. Tegenwoordig spenderen we met z´n allen miljarden per jaar om precies in de gaten te kunnen houden wie het met wie doet, wat wie draagt en wat deze personen de hele dag uitvreten. En dan hebben we het nog niet eens over het in huis hebben van werkelijk talent.
Tot slot een recent voorbeeld. Een goede vriend wordt vrijdag 50. Hij gaat dus Abraham zien, en komt te weten waar die de mosterd haalt. Maar waarom moet Abraham, volgens de overlevering was de goede man 175 toen hij stierf, zich laten zien aan een ´jonkie´ van slechts 50? Om te vertellen waar ´Maria´s Boodschap´ ligt?

16-04-08