Woest kan ik er soms van worden, echt woest. Ik weet dat het niet goed is, maar ik kan er vrijwel niks aan doen. Toch ben ik doorgaans best rustig van aard en bezie de wereld door een wat melancholieke, en vergevingsgezinde bril. Slechts een paar dingen kunnen mijn bloed echter tot koken brengen: onrecht, verregaande stupiditeit en hebberigheid. En de ochtendkrant, alhoewel hij vanwege de huidige bezorgtijden bijkans tot avondkrant is verworden – maar dat terzijde -, bevatte vandaag alledrie.
Laat ik eens met de laatste beginnen, hebberigheid. Ik kwam de kop tegen op pagina 3: ´Burger opgezadeld met nieuwe heffing´. Provincies studeren namelijk op een nieuwe heffing vanwege het inkomstenverlies, geschat op zo´n 1,1 miljard, dat ze straks gaan lijden bij invoering van de kilometerheffing. Van de huidige motorrijtuigenbelasting gaan namelijk enkele opcenten naar de provincies, die deze gelden vrijelijk mogen besteden. Bij de kilometerheffing valt deze inkomstenbron weg, omdat alle opbrengsten in één centraal Infrafonds worden gestort. En omdat deze inkomstenbron ongeveer een derde tot de helft van de totale budgetruimte vormt, worden ambtenaren opeens inventief. De op tafel liggende suggestie is nu om een ´ingezetenenheffing´ in te gaan voeren, belasting betalen omdat je simpelweg in een bepaalde provincie staat ingeschreven! Pardon? Ik ben al een aantal jaartjes van school, maar ik herinner me nog prima de basisprincipes van de boekhoudlessen. Die zijn eigenlijk doodsimpel: Je kunt geen geld uitgeven dat je niet hebt! In de praktijk werkt dat, op politiek niveau, echter volstrekt anders. Als de ene bron van inkomsten wegvalt, dan verzin je gewoon een nieuwe! En dat daarmee wederom een heel nieuw en log ambtenarenapparaat in het leven wordt geroepen kost òòk weer geld. Maar ik zal wel weer de enigste zijn die het zo ziet.
Verregaande stupiditeit is een lastige, vooral omdat die twee kanten op werkt. Ik kan erg woest worden over stupide acties van anderen, maar ook zeker als ´men´ (en ik laat even in het midden wie die ´men´ zoal zijn) denkt dat ik het ben. Maar je kent ze wel, die mensen die met grote ogen van verbazing zitten te vertellen dat ze iemand een klap hebben gegeven en dat die ander ´zomaar opeens´ begon terug te slaan! Gek he oetl..! Die andere kant plaagt me trouwens ook nogal op het moment. Er is één persoon die denkt dat als hij me maar blijft negeren ik vanzelf wel zal oplossen ´into the Great Beyond´. Nu is dat, zeker gezien mijn postuur, überhaupt nogal onwaarschijnlijk. Temeer omdat ik wéét dat er zo gedacht wordt en ik, geheel UPH, er niet aan van plan was te gaan meewerken. Een ander voorbeeld, onder auspiciën van dezelfde persoon trouwens, is die van de voorraadverschillen. De ene kant van de gang zitten ze een fictieve voorraad bij te boeken (echt, ik verzin het niet), terwijl aan de andere kant mensen zich rijk zitten te rekenen omdat ze ´te hoge voorraden´ kunnen terughalen en zo opnieuw denken te kunnen verkopen. Wéér een paar duizend euri bespaard op de inkoop! Kassa!! Als het niet zo triest was zou ik er wel om kunnen lachen, maar ik heb het hele proces vol absolute verwondering zitten gadeslaan.
De laatste, en dus de eerste in het genoemde rijtje, is die oneerlijkheid. En ja, ik wéét dat niemand ooit heeft gezegd of beweerd dat het leven eerlijk is. Klopt helemaal, maar daar hoeft niet nog eens bewust intimiderend gedrag bovenop te komen. Een aantal collega´s van mij hebben de pech op een bepaald lijstje te staan, het lijstje van ´Z.S.M.A´, Zo Snel Mogelijk Afserveren voluit. Ik ken alle collega´s persoonlijk, heb zelfs jarenlang met ze samengewerkt, en ken ze als betrokken en zeer serieus in hun taakopvatting en werkethos. Op zich al een zeldzaamheid tegenwoordig. Maar allemaal staan ze op het lijstje, want ze zijn te duur en dus moeten ze weg. Nou kan ik me een dergelijk gevoel vanuit bedrijfskundig standpunt nog wel bedenken, maar ik heb grote problemen met de manier waarop. Vooral omdat het gepaard gaat met intimidatie en het steeds verder onder druk zetten van betrokkenen. Ik zie wat er gebeurt, maar kan er belabberd weinig aan, of tegen, doen. En dáár kan ik echt WOEST om worden!!!
01-02-08
Laat ik eens met de laatste beginnen, hebberigheid. Ik kwam de kop tegen op pagina 3: ´Burger opgezadeld met nieuwe heffing´. Provincies studeren namelijk op een nieuwe heffing vanwege het inkomstenverlies, geschat op zo´n 1,1 miljard, dat ze straks gaan lijden bij invoering van de kilometerheffing. Van de huidige motorrijtuigenbelasting gaan namelijk enkele opcenten naar de provincies, die deze gelden vrijelijk mogen besteden. Bij de kilometerheffing valt deze inkomstenbron weg, omdat alle opbrengsten in één centraal Infrafonds worden gestort. En omdat deze inkomstenbron ongeveer een derde tot de helft van de totale budgetruimte vormt, worden ambtenaren opeens inventief. De op tafel liggende suggestie is nu om een ´ingezetenenheffing´ in te gaan voeren, belasting betalen omdat je simpelweg in een bepaalde provincie staat ingeschreven! Pardon? Ik ben al een aantal jaartjes van school, maar ik herinner me nog prima de basisprincipes van de boekhoudlessen. Die zijn eigenlijk doodsimpel: Je kunt geen geld uitgeven dat je niet hebt! In de praktijk werkt dat, op politiek niveau, echter volstrekt anders. Als de ene bron van inkomsten wegvalt, dan verzin je gewoon een nieuwe! En dat daarmee wederom een heel nieuw en log ambtenarenapparaat in het leven wordt geroepen kost òòk weer geld. Maar ik zal wel weer de enigste zijn die het zo ziet.
Verregaande stupiditeit is een lastige, vooral omdat die twee kanten op werkt. Ik kan erg woest worden over stupide acties van anderen, maar ook zeker als ´men´ (en ik laat even in het midden wie die ´men´ zoal zijn) denkt dat ik het ben. Maar je kent ze wel, die mensen die met grote ogen van verbazing zitten te vertellen dat ze iemand een klap hebben gegeven en dat die ander ´zomaar opeens´ begon terug te slaan! Gek he oetl..! Die andere kant plaagt me trouwens ook nogal op het moment. Er is één persoon die denkt dat als hij me maar blijft negeren ik vanzelf wel zal oplossen ´into the Great Beyond´. Nu is dat, zeker gezien mijn postuur, überhaupt nogal onwaarschijnlijk. Temeer omdat ik wéét dat er zo gedacht wordt en ik, geheel UPH, er niet aan van plan was te gaan meewerken. Een ander voorbeeld, onder auspiciën van dezelfde persoon trouwens, is die van de voorraadverschillen. De ene kant van de gang zitten ze een fictieve voorraad bij te boeken (echt, ik verzin het niet), terwijl aan de andere kant mensen zich rijk zitten te rekenen omdat ze ´te hoge voorraden´ kunnen terughalen en zo opnieuw denken te kunnen verkopen. Wéér een paar duizend euri bespaard op de inkoop! Kassa!! Als het niet zo triest was zou ik er wel om kunnen lachen, maar ik heb het hele proces vol absolute verwondering zitten gadeslaan.
De laatste, en dus de eerste in het genoemde rijtje, is die oneerlijkheid. En ja, ik wéét dat niemand ooit heeft gezegd of beweerd dat het leven eerlijk is. Klopt helemaal, maar daar hoeft niet nog eens bewust intimiderend gedrag bovenop te komen. Een aantal collega´s van mij hebben de pech op een bepaald lijstje te staan, het lijstje van ´Z.S.M.A´, Zo Snel Mogelijk Afserveren voluit. Ik ken alle collega´s persoonlijk, heb zelfs jarenlang met ze samengewerkt, en ken ze als betrokken en zeer serieus in hun taakopvatting en werkethos. Op zich al een zeldzaamheid tegenwoordig. Maar allemaal staan ze op het lijstje, want ze zijn te duur en dus moeten ze weg. Nou kan ik me een dergelijk gevoel vanuit bedrijfskundig standpunt nog wel bedenken, maar ik heb grote problemen met de manier waarop. Vooral omdat het gepaard gaat met intimidatie en het steeds verder onder druk zetten van betrokkenen. Ik zie wat er gebeurt, maar kan er belabberd weinig aan, of tegen, doen. En dáár kan ik echt WOEST om worden!!!
01-02-08
