Eenzaam

Ik zag hem zitten op het terras in het winkelcentrum. Zijn grijze hondje lag geduldig aan zijn voeten en voor zich op tafel een leeg koffiekopje. Hij had blijkbaar net boodschappen gedaan want het loof van een stronk prei stak een uit de boodschappentas op de stoel naast hem. Hij zuchtte diep en in zijn ogen zag ik een dromerige blik verschijnen.
Vanaf het tafeltje naast hem kon ik hem onopvallend observeren. Zijn bijna witte haar was wat aan de lange kant maar was met zorg gekamd. Ik hoorde hem mompelen. Het was moeilijk te verstaan maar het klonk als ´Je hebt me in de steek gelaten Annie…´ en zijn ogen, achter de grote hoornomrande brillenglazen, vulden zich met tranen. Het hondje aan zijn voeten richtte zich op en legde zijn kop op de oude knie alsof het voelde dat zijn baasje steun nodig had, de staart zachtjes zwiepend. Afwezig streek hij over de kop van zijn hondje en mompelde weer, nu een stuk duidelijker, ´Je hebt me in de steek gelaten Annie..´
Uit zijn broekzak kwam een netjes gevouwen en gestreken zakdoek tevoorschijn waarmee hij langzaam zijn tranen wegveegde. `Ik kan het niet meer aan zonder jou..´ Hij deed niet veel moeite zijn grote en zichtbare verdriet te verbergen. Zuchtend stond hij op. Hij legde een paar munten op het tafeltje om zijn koffie te betalen, greep zijn boodschappentas en vertrok. Even later zag ik hem staan bij het bloemenstalletje. Annie krijgt rozen op haar graf vandaag. Rode rozen.

20-08-07

Knuttenplaag

Paarden op de Veluwe worden momenteel geteisterd door een ware knuttenplaag die bij deze edele dieren een hardnekkige eczeem en extreme jeuk veroorzaakt. Deze klachten concentreren zich vooral rond de manen en staart van de dieren. Er is weinig voor de dieren te doen als ze eenmaal gestoken zijn want de medicijnen die op de markt zijn tegen het beestje, zijn hier illegaal. Het enige dat men kan doen is het paard afdekken met een speciaal daarvoor bedoeld dek maar dat is ook niet ideaal want er blijft altijd wel een stukje van het dier onbedekt waar de knut dan alsnog kan toeslaan. Bovendien is zo´n dek voor het paard zelf al niet echt een pretje.
Nu had ik nog nooit van de knut gehoord maar enig speurwerk bracht aan het licht dat de knut een mugachtig en bijna onzichtbaar beestje is dat houdt van stilstaand zoet water en, door de huidige maatregelen van de diverse landschapsbeheerders, nu dus in grote aantallen voorkomt. Heel vervelend voor de paarden en de paardenhouders die dus weinig kunnen doen om hun dieren tegen dit ongemak te behoeden.
Ik denk echter dat er in ons land nog een ander soort van de knut-familie rondloopt. Mijn collega. Toen ik de omschrijving van de overlast die dit diertje veroorzaakt las, moest ik meteen en héél sterk aan hem denken. Want elke keer dat ik hem zie of spreek betrap ik me erop dat ik op mijn hoof zit te krabben over wat er allemaal uit zijn spraakorgaan klettert en vrij kort daarna krijg ik een spontane en zéér irritante jeuk op de plaats waar, als ik anatomisch gezien een paard zou zijn, zo ongeveer mijn staart zou zitten.Al met al kan dit dus slechts een tweetal dingen betekenen. Ten eerste kan het zo zijn dat de knut zich niet alleen op de Veluwe tot grote aantallen heeft voortgeplant maar ook inmiddels het Brabantse Land heeft bereikt. De andere, overgebleven mogelijkheid, is dat er dus een tweede knut-soort rondwaart in deze contreien. Welke van de mogelijkheden de juiste is? Als ik op mijn gevoel en intuïtie afga denk ik de tweede, maar ik zal het ultieme oordeel aan bevoegde biologen overlaten. Iemand die zich geroepen voelt?

17-08-07 II