zondag 23 december 2007

(Bijna) Kerstgedachte

Blogger Steve Wells heeft geteld hoeveel mensen God volgens de bijbel heeft gedood. Als je de slachtoffers van de zondvloed, Sodom en Gomorra en de vele, vele plagen en honger-snoden niet meetelt, kom je uit op 2 270 365. Aantal doden dat Satan volgens de bijbel op zijn geweten heeft: 10.
Met deze gedachte in het achterhoofd las ik weer eens hoe de kersttraditie op steeds meer plekken teniet wordt gedaan door het zogenaamde ´politiek correcte´ denken. In Amerika mag op een heel aantal plaatsen de kerstboom geen kerstboom meer heten maar feestboom. Ook mag je familie en vrienden geen ´Merry Christmas´ meer wensen, doch slechts ´Happy Hollidays´. En daar word ik, behalve behoorlijk boos, toch ook vooral erg droevig van!
Ik heb van huis uit niet de allerbeste herinneringen aan de kerstperiode. Voor mij was het altijd een tijd van geforceerd aardig doen tegen elkaar en spanningen die haast snijdbaar waren. De vrede die slechts een gewapende vrede was eigenlijk, niet een feest van licht en warmte dat, gevierd met zoveel mogelijk dierbaren, het einde markeert van de donkere dagen.
De Christelijke betekenis van het kerstfeest heeft me nooit zoveel gedaan. Ik kon als kind wel intens genieten als er werd voorgelezen uit de Christus Legendes, maar dat ging meer over de mooie verhalen dan het verhaal erachter. En van mooie verhalen hou ik nog steeds, ongeacht waar ze over gaan en mits goed verteld of voorgelezen. Maar bij de, van oorsprong heidense origine van het feest heb ik juist weer wel gedachten. Ik hou van licht en ik hou van buiten. Ik ben dan ook altijd blij als de dagen weer gaan lengen en je niet meer hoeft op te staan in het donker en weer thuis komt in het donker. Wat niet wegneemt dat ik ernstig happy kan worden van een mooi vuur in de open haard, die we helaas niet hebben, een goed glas en vrienden om mee te bomen na een heerlijk maal. Dan is het gevoel van ´wereldvrede´voelbaar tot in je botten. Maar de commercie en politiek zijn er met de kerst vandoor en willen ons dwingen het feest op een, door hen voorgeschreven manier, te vieren. Met vooral veel duur aangeschafte bling en vooral niet te uitbundig, onze moslimbroeders mochten er eens aanstoot aan nemen!
BS wat mij betreft. Ik vind kerst bij uitstek een periode die je naar eigen idee mag en kan invullen. Een periode waarin iedereen vrij zou moeten zijn te doen wat hem blij en gelukkig maakt, zònder opgelegd pandoer. Niet de eeuwige discussie welke ouders het eerst bezocht gaan worden en welke ouders dus pas als tweede. Al dat soort gedoe hoort helemaal niet met kerst en daar doen mijn lief en ik dus niet aan mee. Ondanks diverse uitnodigingen spenderen we de kerstdagen lekker met z´n tweetjes, met de gordijnen dicht en het licht en de verwarming aan. Heerlijk tijd voor elkaar, zonder verplichte verkleedpartijen of opgelegde leukigheid. Heerlijk ontspannen en heerlijk intiem. Daar is in de loop van het jaar toch al vaak veel te weinig tijd voor. Onze naasten worden trouwens ook niet vergeten hoor. Die bezoeken en spreken we regelmatig, daar hoeft het niet speciaal kerst voor te zijn.We zijn simpelweg gestopt met zaken die ´moeten´ en doen nog slechts die dingen die we ook graag willen doen. En daar schrikken sommigen wel eens van, maar met een beetje uitleg snappen ze het dan meestal achteraf toch ook wel. Het leven is namelijk veel te kort voor alles wat moet. Er is al niet eens genoeg tijd voor alles wat ik graag zou willen, dus wat moet verdwijnt als eerste van het lijstje. Net als de goede voornemens voor het nieuwe jaar overigens. Die maak ik niet op 31 december en die beginnen niet op 1 januari. Bij mij beginnen die op de dag dat ik ze bedenk, ongeacht de datum of dag van de week.
Ik wil tot slot graag de wens uiten dat iedereen de ruimte en mogelijkheid heeft om de feestdagen door te brengen op de manier die hij of zij dat het liefst zou doen. Met de mensen die hij of zij het liefst om zich heen heeft en in volmaakte harmonie. Of er nu gehaktballen of springbok op het menu staat, samenzijn doet tenslotte alles beter smaken.

23-12-07

donderdag 20 december 2007

To move or not to move

Het nieuws dat Eindhovenaren op 23 januari 2008 bij het referendum uit twee mensen van PvdA-huize kunnen kiezen als nieuwe burgervader, is niet aan de landelijke pers voorbij gegaan. Overal wordt getwijfeld aan de objectiviteit van de vertrouwenscommissie, onder leiding van PvdA-er Gaby van den Biggelaar, en daarnaast wordt breed verwezen naar het referendum in Utrecht wat, met een kiezersopkomst van nog geen tien procent, niet echt succesvol te noemen viel.
Maar valt er wel te kiezen? Dat we een linkse burgemeester krijgen staat bij voorbaat vast. Het wordt òf Leen òf Rob. Beiden claimen sterke banden met de stad te hebben, zou ik ook doen in hun geval, maar of beiden ook kandidaten zijn waar Eindhoven op zit te wachten is maar de vraag. Gaby verontschuldigd zich ondertussen dat er van VVD of CDA geen zwaarwichtige kandidaten waren en dat er dus voor haar commissie weinig anders voor te dragen viel. Oh? Waarschijnlijk is ze dan vergeten dat je als commissie ook gewoon kunt zeggen, al is dat ietwat ongebruikelijk, dat er zich tussen de sollicitanten helemaal geen ´geschikte kandidaten´ bevonden. Want kiezen tussen linksaf of linksaf is geen keuze. Toch zijn beide kandidaten, volgens Gaby dan, zeer ´benoembaar´. Tja, zo kun je het natuurlijk ook spelen.
Het ED kopte vanmorgen ´Kanjers hadden geen trek´ en verhaalt vervolgens dat er in Den Haag blijkbaar ruimschoots gehandjeklapt is en de VVD en het CDA zich eerder warm lopen voor Den Haag en Rotterdam, waar Deetman en Opstelten binnen afzienbare tijd gaan vertrekken, dan voor de Brainport. Bovendien hadden de andere potentiële kandidaten geen zin in de ´zeepkist´… en daar houdt mijn inzicht er weer mee op. Volgens mij is het voor een politicus juist belangrijk om op de zeepkist te klimmen en zijn boodschap te verkondigen, maar diverse prominenten willen hun vette achterste liever geruisloos op het burgemeesters-pluche neervlijen. Er mochten toch eens, stel je voor zeg, lastige vragen gesteld worden. Ze haakten af toen het referendum ter sprake kwam. Waarschijnlijk bang om niet zo populair en geweldig te blijken als ze zichzelf graag doen geloven.
Maar goed, de keuze is straks tussen Leen en Rob. Rob wil meer financiële steun van het Rijk en leefbare wijken. Leen wil, daarentegen, vooral een menselijke burgemeester zijn.
Leen of Rob, Rob of Leen. Beide heren hebben de komende tijd nog genoeg mogelijkheden om zich te profileren en kennis te maken met de stad en haar bewoners. Maar ik betwijfel sterk of de stad en haar bewoners zitten te wachten op Rob en Leen. Ik in ieder geval niet. Rob ´de Bouwer´ wil, met overheidssteun, vooral meer gaan bouwen in de stad, want er staan hem nu véél te weinig hijskranen. Alsof dat een garantie is voor succes. Volgens mij heet een file door een hoop hijskranen gewoon overlast en riekt het ernstig naar verkwisting en grootheidswaan.
Leen (van Noord Hollandia) pocht dat hij zo´n warm contact heeft met de burgers in zijn huidige functie in Purmereutel. Fijn om te horen Leen, van mij mag je daar dan ook blijven! Al ben ik bang dat de burgers dààr je opeens een stuk minder aardig vinden nu je eenmaal hebt gesolliciteerd naar een grotere stad. Hoe ga je dat ´thuis´ uitleggen als je het straks hier niet wordt? Wordt lastig he? Kiezers zijn niet zo dom als jullie wel eens denken. Die willen graag politici die ze kunnen vertrouwen, die een klus waar ze eenmaal aan begonnen zijn ook afmaken. De periode uitzitten dus. Maar ja, PvdA-genen gaan altijd jeuken als het op ´méér!´, ´duurder´ en ´groter´ aankomt. Helaas voor jullie heb ik die PvdA-genen niet. Mijn genen hebben überhaupt weinig politieke kleur, maar zijn dan ook van een andere soort. Mijn genen zeggen me dan ook dat ik moet vluchten nu het nog kan. Wat decennia linkse propaganda op nationaal niveau heeft aangericht weten we allemaal, we plukken er nog dagelijks de zure (onderwijs-)vruchten van. Om zo´n tragedie op lokaal niveau met trompetgeschal binnen te halen gaat me dus wat te ver. Laat ik dus zeggen dat ik wél ´van onderen wijs´ ben geworden. En mijn onderbuikgevoel zegt ´vluchten nu het nog kan!´. Ik ga er maar eens hard over nadenken voor mijn brain definitief aan de poort wordt gezet.

20-12-07