Ik was onlangs te gast op een bijeenkomst van managers, en ik heb me rot gelachen. Hoewel het onderwerp nogal saai was heb ik me toch prima vermaakt. Zowel vanwege het onderwerp, maar vooral vanwege het feit dat er in de zaal ruim 200 managers zaten die zichzelf véél te serieus namen.
Want managers ´make the world go round!´. Tenminste, in de overtuiging van de managers dan. Voor mij is de beste manager diegene die zijn team zover kan krijgen dat hijzelf (bijna) overbodig wordt omdat het team boven zichzelf uitstijgt. Eentje die nauwelijks hoeft bij te sturen omdat het zowat vanzelf gaat. Maar helaas zijn er maar weinig echt goede managers. De meeste, en zeker zij die het net worden, denken dat ze vanaf moment ´x´ alleen nog maar achterover hoeven te leunen en te delegeren. Maar zo werkt het helaas niet. De tijd van klakkeloos commanderen is voorbij en de tijd dat medewerkers (let vooral op het eerste deel van dat woord: MEDE-werkers) alles maar slikten wat een manager aan onzin uitkraamt, ligt ook al enige tijd achter ons. Een echte manager is een inspirator die zijn team (bege-)leidt door zijn/ haar eigen voorbeeld.
Luisterend naar de zoveelste spreker op de bijeenkomst bedacht ik me weer eens dat de kunde van een manager haast recht-evenredig tegengesteld is aan het gebruik van managementtermen. Hoe meer hij of zij er uitgooit, hoe beperkter is het zelfvertrouwen en de geschiktheid als manager. Want als echte manager heb je al die termen en trucjes namelijk helemaal niet nodig, allesbehalve juist. Ik heb het voorrecht gehad onder een aantal echt goede managers te mogen werken, en allemaal blonken ze uit in eenvoud. Voorop in dat rijtje loopt onveranderd Wolf R. Deze man, ooit kok, had het in zijn vingers. Hij kende iedereen, luisterde naar iedereen en deed ook nog wat met de opmerkingen ook. Bovendien was zijn credo dat als het niet op de achterkant van een sigarendoosje paste, het idee nooit veel kon wezen. En ik heb, behalve heel prettig met en onder hem gewerkt, ook heel veel van hem geleerd. Een andere goede manager was JMV. Een Nederlander die jarenlang bij de Oosterburen had verbleven, maar toch snapte hoe hij van een zooitje ongeregeld een team moest smeden. En iedereen vloog voor hem. Hij was nooit te beroerd om iets uit te leggen, desnoods nog een keer als je, zoals ik, soms wat langzaam van begrip bent op het gebied van cijfertjes, en ook was hij nooit te beroerd om je iets te leren. Hij is binnen de onderneming inmiddels iets anders gaan doen, maar als hij ooit voor zichzelf zou gaan beginnen volg ik hem meteen.
Toch is het kiezen van de juiste manager niet makkelijk. Heel veel hangt af van het doel en de samenstelling van het team. Maar een paar eigenschappen zijn wel degelijk van belang. De belangrijkste daarvan zijn, in mijn ogen, gezond verstand, mensenkennis, enige vorm van levenservaring en de bereidheid hebben om te luisteren. Heel veel zaken die je in de dagelijkse praktijk tegen komt zijn lang niet zo eng en bedreigend als ze op het eerste ogenblik vaak lijken. Bovendien is het godsonmogelijk om alles te weten, dus luister naar de mensen die de kennis wel bezitten. Je mensenkennis en levenservaring vertelt je dan vanzelf wel of de gegeven informatie klopt, of een ultieme poging is om je plat op de bek te laten gaan. In het geval van het laatste weet je dan ineens dat je voortaan beter op je hoede moet zijn. Een vijandige medewerker in je team is nooit leuk maar biedt wel een kans. Slaag je erin om van die vijand een vriend te maken, dan heb je een levenslange medestander. Lukt het, om wat voor reden dan ook, niet om die omslag te bewerkstelligen, dan is er maar één gang over, de uitgang.
Het is met managers eigenlijk hetzelfde als met ouders. Je bent er niet om de beste vriendjes te worden, noch met je kids, noch met je medewerkers. Je bent er om een klus te klaren. Niets meer en niets minder. En kan het niet goedschiks, dan maar kwaadschiks. En met beide voetjes stevig op de vloer. Daar zijn helemaal geen dure woorden voor nodig. Vooral als je zelf toch al niet helemaal begrijpt waar je het eigenlijk over had.
19-12-07
woensdag 19 december 2007
dinsdag 18 december 2007
Ziek...
Van sommige mensen weet je dat ze ernstig snel professionele hulp nodig hebben, zelfs zonder dat je ze kent. De 56-jarige Berty Roos uit Rotterdam is zo iemand. Deze Tarot-kaartlegster, mét diploma, stond gisteren voor de rechtbank in Den Haag tegenover de bekende Zoetermeerder hypnotherapeut Rob van der Wilk. Ze beschuldigt hem van een hele rits zaken. Zo zegt ze ondermeer: ´Hij heeft sex met mij op afstand, bestookt mij dag en nacht met energetische straling en zegt dat ik smerige brieven schrijf.´ Een dergelijke beschuldiging zou, geuit voor een rechtbank, al goed moeten zijn voor een enkeltje dwangbuis zònder ´Verlaat de gevangenis zonder betalen´-kaartje, maar de rechtbank moet dit soort zaken helaas wel in behandeling nemen. Deels om te onderzoeken of van der Wilk zich, in de relatie met Roos, professioneel heeft opgesteld, en deels om te bekijken of Roos wellicht een gevaar voor zichzelf of haar omgeving vormt. Het zou zomaar kunnen.
Volgens haar eigen artsen lijdt Roos aan paranoia en is ze borderlinepatiënte, op zich al niet een situatie om erg vrolijk van te worden. Dat haar situatie ernstiger is dan op het eerste gezicht vermoed zou kunnen worden blijkt echter uit het feit dat ze haar vorige raadsman inmiddels heeft vervangen door een raadsman van Indiase komaf. Hierover zegt ze: ´Mijn vorige raadsman werd door van der Wilk beïnvloed. Indiërs zijn sterker, die laten dit niet toe.´
Het hele conflict tussen Roos en van der Wilk stamt al uit 2005. In dat jaar werd Roos namelijk door van der Wilk onder hypnose gebracht en kwam een verkrachting door haar vader naar boven die ze als vijfjarig meisje moest ondergaan. Ze had deze ervaring jarenlang verdrongen maar door de hypnose werd ze hem weer ernstig pijnlijk gewaar. Ze heeft vervolgens twee dagen lang voor het huis van van der Wilk staan brullen om hulp, maar die gaf, volgens haar zeggen, geen sjoege en zei alleen dat ze moest ´opzouten´. De hypnothrapeut heeft, hoe kan het ook anders, een geheel andere lezing en zegt dat Roos in een fantasiewereld leeft, last heeft van waanbeelden en ernstig behoefte heeft aan een psychiater.
Ik ben heel benieuwd hoe de rechtbank gaat oordelen als ze over twee weken uitspraak gaat doen. De wereld van hypnose is, ondanks een eeuwenlange geschiedenis, nog steeds behoorlijk omstreden en zeker voor mensen die niet sterk in hun schoenen staan de nodige gevolgen. Onderdrukte herinneringen kunnen, zoals in dit geval, opeens weer in alle hevigheid aan de oppervlakte komen en dan dient er voldoende hulp voorhanden te zijn. Van der Wilk heeft, na die twee dagen geschreeuw en getier voor zijn deur, de patiënte door de politie laten verwijderen en, op zijn verzoek, naar een arts laten brengen. ´Deze dame lijdt aan psychoses en die behandel ik niet.´ laat hij daarover optekenen. Het lijkt er dus op dat de Zoetermeerder gedaan heeft wat van hem verwacht had mogen worden en dat Roos hier geen genoegen mee nam. Roos gaat er overigens al vanuit dat ze de rechtzaak gaat verliezen omdat de rechtbank door van der Wilk is beïnvloed door straling. Ik ben bang dat ze gelijk heeft. Niet zozeer over die straling, maar wel dat ze, vrij kansloos ook nog, gaat verliezen. Dat ze dringend hulp nodig heeft staat echter buiten kijf.
Er zijn op deze wereld heel veel mensen zoekende. Zoekende naar zingeving en antwoorden op hun levensvragen. Het hele ´alternatieve circuit´ tiert er welig bij, maar bieden slecht zelden een echte oplossing. Die zit namelijk in de mensen zelf en vragen een duidelijke inspanning om het eigen leven weer op de rails te krijgen. Toch kan ik mensen die in alternatieve hoek naar antwoorden of hulp zoeken net geheel ongelijk geven. Veel zaken worden door de reguliere geneeskunde afgedaan als onzin of, erger nog, ´leer er maar mee leven!´. En dat hoeft lang niet altijd. Uit eigen ervaring weet ik dat er soms wel degelijk een oplossing mogelijk is waar een reguliere arts niet voor je kan doen. Maar wat er in je leven ook speelt, het zou altijd een combinatie van zorg moeten zijn, regulier en alternatief tesamen, en daarbij moet de reguliere (huis-) arts de regie houden. En dat is voor veel artsen moeilijk, die hebben doorgaan niet zoveel op met hun alternatieve collega´s. Toch zou men er meer voor open moeten staan, iedereen kent mensen in zijn omgeving die baat hebben of hadden bij een behandeling die onder de noemer ´alternatief´ valt. Een veelgehoorde klacht is dat in het alternatieve circuit vooral met het placebo-effect gewerkt wordt en mensen dús voor de gek worden gehouden. Maar is een placebo niet afkomstig uit de reguliere geneeskunde en juist bedoeld voor dat effect? Voor mij mag iedereen daar hulp zoeken waar hij zich het prettigst voelt,dat recht behoud ik mezelf ook graag voor. Belangrijk is alleen wel dat je je hersens erbij houdt en niet afhankelijk wordt van een bepaalde behandelaar, want dan is het hek pas echt van de dam. En daar zijn al veel te veel voorbeelden van, soms met de meest verschrikkelijke afloop, en daar zit helemaal niemand op te wachten!
18-12-07
Volgens haar eigen artsen lijdt Roos aan paranoia en is ze borderlinepatiënte, op zich al niet een situatie om erg vrolijk van te worden. Dat haar situatie ernstiger is dan op het eerste gezicht vermoed zou kunnen worden blijkt echter uit het feit dat ze haar vorige raadsman inmiddels heeft vervangen door een raadsman van Indiase komaf. Hierover zegt ze: ´Mijn vorige raadsman werd door van der Wilk beïnvloed. Indiërs zijn sterker, die laten dit niet toe.´
Het hele conflict tussen Roos en van der Wilk stamt al uit 2005. In dat jaar werd Roos namelijk door van der Wilk onder hypnose gebracht en kwam een verkrachting door haar vader naar boven die ze als vijfjarig meisje moest ondergaan. Ze had deze ervaring jarenlang verdrongen maar door de hypnose werd ze hem weer ernstig pijnlijk gewaar. Ze heeft vervolgens twee dagen lang voor het huis van van der Wilk staan brullen om hulp, maar die gaf, volgens haar zeggen, geen sjoege en zei alleen dat ze moest ´opzouten´. De hypnothrapeut heeft, hoe kan het ook anders, een geheel andere lezing en zegt dat Roos in een fantasiewereld leeft, last heeft van waanbeelden en ernstig behoefte heeft aan een psychiater.
Ik ben heel benieuwd hoe de rechtbank gaat oordelen als ze over twee weken uitspraak gaat doen. De wereld van hypnose is, ondanks een eeuwenlange geschiedenis, nog steeds behoorlijk omstreden en zeker voor mensen die niet sterk in hun schoenen staan de nodige gevolgen. Onderdrukte herinneringen kunnen, zoals in dit geval, opeens weer in alle hevigheid aan de oppervlakte komen en dan dient er voldoende hulp voorhanden te zijn. Van der Wilk heeft, na die twee dagen geschreeuw en getier voor zijn deur, de patiënte door de politie laten verwijderen en, op zijn verzoek, naar een arts laten brengen. ´Deze dame lijdt aan psychoses en die behandel ik niet.´ laat hij daarover optekenen. Het lijkt er dus op dat de Zoetermeerder gedaan heeft wat van hem verwacht had mogen worden en dat Roos hier geen genoegen mee nam. Roos gaat er overigens al vanuit dat ze de rechtzaak gaat verliezen omdat de rechtbank door van der Wilk is beïnvloed door straling. Ik ben bang dat ze gelijk heeft. Niet zozeer over die straling, maar wel dat ze, vrij kansloos ook nog, gaat verliezen. Dat ze dringend hulp nodig heeft staat echter buiten kijf.
Er zijn op deze wereld heel veel mensen zoekende. Zoekende naar zingeving en antwoorden op hun levensvragen. Het hele ´alternatieve circuit´ tiert er welig bij, maar bieden slecht zelden een echte oplossing. Die zit namelijk in de mensen zelf en vragen een duidelijke inspanning om het eigen leven weer op de rails te krijgen. Toch kan ik mensen die in alternatieve hoek naar antwoorden of hulp zoeken net geheel ongelijk geven. Veel zaken worden door de reguliere geneeskunde afgedaan als onzin of, erger nog, ´leer er maar mee leven!´. En dat hoeft lang niet altijd. Uit eigen ervaring weet ik dat er soms wel degelijk een oplossing mogelijk is waar een reguliere arts niet voor je kan doen. Maar wat er in je leven ook speelt, het zou altijd een combinatie van zorg moeten zijn, regulier en alternatief tesamen, en daarbij moet de reguliere (huis-) arts de regie houden. En dat is voor veel artsen moeilijk, die hebben doorgaan niet zoveel op met hun alternatieve collega´s. Toch zou men er meer voor open moeten staan, iedereen kent mensen in zijn omgeving die baat hebben of hadden bij een behandeling die onder de noemer ´alternatief´ valt. Een veelgehoorde klacht is dat in het alternatieve circuit vooral met het placebo-effect gewerkt wordt en mensen dús voor de gek worden gehouden. Maar is een placebo niet afkomstig uit de reguliere geneeskunde en juist bedoeld voor dat effect? Voor mij mag iedereen daar hulp zoeken waar hij zich het prettigst voelt,dat recht behoud ik mezelf ook graag voor. Belangrijk is alleen wel dat je je hersens erbij houdt en niet afhankelijk wordt van een bepaalde behandelaar, want dan is het hek pas echt van de dam. En daar zijn al veel te veel voorbeelden van, soms met de meest verschrikkelijke afloop, en daar zit helemaal niemand op te wachten!
18-12-07
Abonneren op:
Posts (Atom)