Het was rond 20.00 uur dat we op het stoepje voor het Parktheater nog even een sigaretje stonden te roken. Het zou nog een kwartiertje duren alvorens Marc Marie Huijbregts het podium zou betreden om zijn kunsten te vertonen en de toeschouwers druppelden gestaag binnen. Letterlijk in dit geval want het regende.
Ik vind het heerlijk om naar mensen te kijken en vooral naar wat ze doen, hoe ze reageren op een situatie of gewoon hoe mensen met elkaar omgaan. Het feit dat het regende echter zorgde ervoor dat velen met paraplu getooid waren die je, als je eenmaal het theater in wilt, ergens moet laten. Grappig is echter om te zien hoe mensen met hun druipende paraplu omgaan. Zodra men onder het afdakje voor de ingang is aangekomen schudt de een zijn paraplu uit alvorens hem te sluiten terwijl de ander zijn paraplu dichtvouwt zónder hem eerst uit te schudden. Opvallend is echter dat diegenen die de paraplu eerst uitschudden dat vaak doen zonder te kijken of ze met hun gespetter iemand anders natspatten. Mijn liefste kreeg daarvan in een geval bijna de volle laag. Deze dame kwam bovenaan de trap en begon meteen haar paraplu uit te schudden. Dat mijn liefste daarvan de zowat volle laag kreeg interesseerde haar klaarblijkelijk niets en zonder één woord schreed ze door naar binnen. Een ander doorregend exemplaar kwam boven en begon zijn paraplu uit te schudden, zag dat hij dreigde anderen natter te maken dan ze al waren, en liep vervolgens, zich verontschuldigend een paar stappen verder om ´out of range´ het klusje verder te klaren. Die had het begrepen.
Grappig is ook om te zien hoe de heren ervoor trachten te zorgen dat de dames in hun gezelschap enigszins droog de voordeur van het theater bereiken. De echt galante heer zet zijn dame af voor de deur van het theater en begeleid haar vervolgens tot de deur met zijn paraplu om pas daarna de auto te gaan parkeren. De wat minder galante heer stopt voor het theater, lost zijn passagiers, zonder zelf uit te stappen, en komt dat iets later, zonder paraplu en dus doornat, aangespurt om zich weer bij zijn gezelschap te voegen. De nog minder galante heren van de schepping, tenslotte, parkeren eerst hun voertuig en komen dan met hun gezelschap tezamen aangewandeld zonder paraplu en zijn dus allen even doorweekt. Het toppunt van onbeschaafdheid zag ik nog net arriveren vlak voor we zelf naar binnen gingen. Dit jonge heerschap schuilde zelf onder een kleine paraplu en liet zijn dame in de regen lopen. Een relatie die waarschijnlijk geen héél lang leven beschoren is als de uitdrukking op haar gezicht als indicatie mag worden opgevat. Dat jongmens moet nog héél veel leren.
Eenmaal in de zaal en gezeten op de aangewezen plek is het altijd interessant om op te letten en mee te luisteren met de gesprekken om je heen. Wellicht is dat niet echt netjes maar ik kan het toch niet laten. Soms zitten daar echte pareltjes van conversatie tussen en soms werkt het alleen maar op de lachspieren. De twee dames die ter rechterzijde van mijn liefste zaten waren overduidelijk samen een avondje gezellig uit en hadden samen de grootste schik. Ze hadden de slappe lag al lang voor het doek opging en amuseerden zich best. De stoelen aan mijn linkerzijde bleven de hele voorstelling onbezet waardoor ik mijn lange benen nog eens in een andere positie kon manoeuvreren zonder iemand continue voor de schenen te schoppen. Heerlijk!
Vlak voor het licht uitging kwam opeens Eindhovenaar Theo Maassen de zaal binnen met zijn dame. Vermomd met petje en grote zwarte bril zocht hij snel zijn plekje voor de voorstelling zou beginnen. En ik geloof dat niet heel veel mensen hem herkenden en ik kan me dan ook niet nalaten af te vragen hoe zo iemand daar dan zélf over denkt. Aan de ene kant moet het heerlijk zijn om, als je bekend bent, af en toe ook eens absoluut incognito door het leven te kunnen wandelen, maar aan de andere kant wil je toch ook graag (h)erkend worden. Deze avond was echter een rustige voor Theo en kreeg Marc Marie terecht alle aandacht voor zijn optreden.
30-10-07
dinsdag 30 oktober 2007
maandag 29 oktober 2007
Een avondje Theater
Gisteravond waren we in het Eindhovense Parktheater voor een optreden van Boudewijn de Groot in verband met zijn ´Lage Landen Tour´. De man is al ruim 40 jaar bezig en heeft het zingen nog absoluut niet verleerd. Ik heb genoten in ieder geval.
Maar wat me wel weer eens opviel is het feit dat het voor mensen blijkbaar nog steeds ERRUG lastig is om rekening te houden met anderen. Zo komen er mensen te laat en willen dan, als de voorstelling al lang en breed is begonnen, alsnog te zaal in. Dat is niet alleen voor de optredende artiest vervelend maar zeker ook voor de andere toeschouwers in de rij waar de laatkomers toevallig stoelen hebben. Want die stoelen zijn nooit aan de zijkant van de rij maar altijd ergens in het midden. Nu kán het natuurlijk voorkomen dat je, om moverende redenen, eens te laat komt. Kan gebeuren tenslotte. Eén stel loste dat gelukkig keurig op en wachtte aan de zijkant tot er applaus opklonk voor ze de rij ingingen op weg naar hun stoelen. Een ander stel laatkomers kon het echter niks schelen en drong, nogal luidruchtig, midden in een van de luisterliedjes de rij in waardoor een deel van het lied voor de zaal verloren ging.
En als ik dat zo zit te bekijken vraag ik me altijd af waarom het nu zo moeilijk is je te verplaatsen in de ander. Met een beetje logica en boerenverstand is er toch doorgaans wel een oplossing te bedenken waardoor de overlast voor anderen tot een minimum beperkt wordt? Da´s toch niet zo héél moeilijk? Je moet er alleen even over nadenken.
Een ander ding dat me nogal kan irriteren is als je naast een dame, meestal van ´zekere leeftijd´, komt te zitten die nogal is ´uitgeschoten´ met het parfum. Gisteravond was het weer eens raak. De dame naast me had een nogal zwaar parfum opgedaan met een sterke geur van, voornamelijk, citrus. Ik rook het vanmorgen nòg in mijn eigen kleren! Daarnaast had ze blijkbaar last van keelpijn want ze zat de hele voorstelling lang keelpastilles te eten. Op zich wellicht beter dan continue hoesten, en daar is wat voor te zeggen, maar elke keer als ze de behoeft voelde om mee te zingen kwam er een grote golf ´drop´ zich mengen met het citrus van haar parfum. Ik ga er eigenlijk niet vanuit dat ze het expres deed, maar ook dáár zou een zekere terughoudendheid toch op z´n plaats zijn. Je bent zelf tenslotte niet de enigste die goed geld heeft betaald om een voorstelling te kunnen zien. Dat zijn, zeker voor bekende namen zoals die van Boudewijn, toch al snel bedragen waar je bijna een halve week boodschappen van kunt doen. Niet misselijk dus. Hebben we er best graag voor over maar zitten dan toch niet echt op dit soort ´hidden extra´s´ te wachten.
Dus het vriendelijke verzoek om, áls je bijvoorbeeld te laat bent, ook even rekening te houden met al die anderen die er wèl in geslaagd zijn op tijd te komen. Wacht even op een moment van applaus of een andere break in het programma alvorens je je naar je plaats begeeft. Dat is niet alleen respectvol naar je mede toeschouwers maar zéker ook voor de persoon die op het podium staat. En, netjes gekleed naar het theater is iets wat ik zelf ook doe en wordt hogelijk absoluut gewaardeerd. Houd echter met het parfum of de aftershave òòk even rekening met de mensen die enige tijd, vlak naast u, in uw geurtje moeten doorbrengen. Dan heeft niet alleen u maar ook de mensen naast u een gezellige avond. En daarom komt een ieder tenslotte toch naar het theater? Nou dan!
29-10-07
Maar wat me wel weer eens opviel is het feit dat het voor mensen blijkbaar nog steeds ERRUG lastig is om rekening te houden met anderen. Zo komen er mensen te laat en willen dan, als de voorstelling al lang en breed is begonnen, alsnog te zaal in. Dat is niet alleen voor de optredende artiest vervelend maar zeker ook voor de andere toeschouwers in de rij waar de laatkomers toevallig stoelen hebben. Want die stoelen zijn nooit aan de zijkant van de rij maar altijd ergens in het midden. Nu kán het natuurlijk voorkomen dat je, om moverende redenen, eens te laat komt. Kan gebeuren tenslotte. Eén stel loste dat gelukkig keurig op en wachtte aan de zijkant tot er applaus opklonk voor ze de rij ingingen op weg naar hun stoelen. Een ander stel laatkomers kon het echter niks schelen en drong, nogal luidruchtig, midden in een van de luisterliedjes de rij in waardoor een deel van het lied voor de zaal verloren ging.
En als ik dat zo zit te bekijken vraag ik me altijd af waarom het nu zo moeilijk is je te verplaatsen in de ander. Met een beetje logica en boerenverstand is er toch doorgaans wel een oplossing te bedenken waardoor de overlast voor anderen tot een minimum beperkt wordt? Da´s toch niet zo héél moeilijk? Je moet er alleen even over nadenken.
Een ander ding dat me nogal kan irriteren is als je naast een dame, meestal van ´zekere leeftijd´, komt te zitten die nogal is ´uitgeschoten´ met het parfum. Gisteravond was het weer eens raak. De dame naast me had een nogal zwaar parfum opgedaan met een sterke geur van, voornamelijk, citrus. Ik rook het vanmorgen nòg in mijn eigen kleren! Daarnaast had ze blijkbaar last van keelpijn want ze zat de hele voorstelling lang keelpastilles te eten. Op zich wellicht beter dan continue hoesten, en daar is wat voor te zeggen, maar elke keer als ze de behoeft voelde om mee te zingen kwam er een grote golf ´drop´ zich mengen met het citrus van haar parfum. Ik ga er eigenlijk niet vanuit dat ze het expres deed, maar ook dáár zou een zekere terughoudendheid toch op z´n plaats zijn. Je bent zelf tenslotte niet de enigste die goed geld heeft betaald om een voorstelling te kunnen zien. Dat zijn, zeker voor bekende namen zoals die van Boudewijn, toch al snel bedragen waar je bijna een halve week boodschappen van kunt doen. Niet misselijk dus. Hebben we er best graag voor over maar zitten dan toch niet echt op dit soort ´hidden extra´s´ te wachten.
Dus het vriendelijke verzoek om, áls je bijvoorbeeld te laat bent, ook even rekening te houden met al die anderen die er wèl in geslaagd zijn op tijd te komen. Wacht even op een moment van applaus of een andere break in het programma alvorens je je naar je plaats begeeft. Dat is niet alleen respectvol naar je mede toeschouwers maar zéker ook voor de persoon die op het podium staat. En, netjes gekleed naar het theater is iets wat ik zelf ook doe en wordt hogelijk absoluut gewaardeerd. Houd echter met het parfum of de aftershave òòk even rekening met de mensen die enige tijd, vlak naast u, in uw geurtje moeten doorbrengen. Dan heeft niet alleen u maar ook de mensen naast u een gezellige avond. En daarom komt een ieder tenslotte toch naar het theater? Nou dan!
29-10-07
Abonneren op:
Posts (Atom)