Een krantenkop heeft de functie om de lezer te interesseren en de volgende kop trok dan ook meteen mijn aandacht. Hij luidde: ´Belgen reden walvis aan in de woestijn´.
Ja, laat die maar even bezinken. Ook bij mij riep hij een heel scala aan vragen en indrukken op, waarvan de eerste was dat je toch echt wel Belg moest zijn om juist in de woestijn bij een aanrijding met een walvis betrokken te raken. En eerlijk gezegd schrok ik een beetje van die reactie. Niet zozeer omdat de kop suggereerde dat er een walvis op de een of andere manier in de woestijn verzeild was geraakt maar omdat ik meteen de link tussen ´Belg´ en ´dom´ of ´onhandig´ legde.
Eerst het artikeltje maar eens gelezen. Het bleek te gaan om een stel Belgische diplomaten die in de Egyptische woestijn, en daar hebben ze nogal wat van aldaar, tegen een walvisfossiel zouden zijn aangereden dat al 40 miljoen jaar in de woestijn ligt en dat, bovendien, sinds 2005 op de Unesco Werelderfgoed-lijst staat. De Egyptische regering spreekt over een ´verboden gebied´ en een ´miljoenenschade´; de Belgische ambassade zegt van geen ´verboden gebied´ te weten en er al helemaal niets te hebben vernield. Enfin, er zal nog wel even heen en weer gekibbeld worden vermoed ik. Maar toch liet het berichtje me niet los. Mijn grijze cellen gingen er zelfs mee vandoor. Laat dat fossiel er dan inderdaad al 40 miljoen jaar liggen, dan kan je toch allerminst volhouden dat het een kwestie was van ´Oeps, foutje!´? En als het dan zelfs op de Werelderfgoed-lijst staat, dan heb je als Egyptische regering en ´behoeder voor het nageslacht´ toch op z´n minst de morele verplichting om ervoor te zorgen dat er geen diplomatieke adventure-cowboy er met zijn woestijnbuggy even ongestoord overheen kan rijden? Dan zet je er toch op z´n minst een hek omheen? Ik denk echter dat de lokale autoriteiten geld ruiken en dit incident, als het al gebeurd is, aangrijpen om aan wat extra geld binnen te halen. En dat ze daar een circus omheen maken is ingebakken in de Egyptische, dan wel islamitische, volksaard en cultuur. Erg slim is het in ieder geval niet, van beide kanten. En daar de lokale overheid een onderzoek instelt zal het nog wel even duren, if ever, voordat we te weten komen wat er dan werkelijk is voorgevallen. En ja, ook dát is een vooroordeel… Ik ben echt onverbeterlijk!
29-08-07
woensdag 29 augustus 2007
dinsdag 28 augustus 2007
Onnavolgbare Logica
Op sommige vragen is, zo zou je denken, maar een feitelijk antwoord mogelijk. Maar soms slagen de meest onverwachte personen erin je toch weer te verbazen. Zo antwoordde de 19 jarige Amerikaanse Miss South Carolina tijdens de Miss Teen USA op de vraag waarom zoveel Amerikanen de VS niet kunnen aanwijzen op de wereldkaart : ´Ik denk persoonlijk dat Amerikanen dat niet kunnen omdat sommige mensen geen kaart hebben.´ Dat deze miss blond is staat hier natuurlijk geheel en al buiten.
Kinderen hebben periodes waarin ze je de oren van de kop kunnen zeuren. Die momenten waarop ze alleen nog maar ´ Waarom?´ kunnen vragen. Dat doen ze om twee redenen. De eerste is omdat ze dingen echt willen leren begrijpen, daar begint het meestal mee, en de tweede reden is dat omdat ze zien dat het hun ouders zo lekker in verlegenheid brengt. Ouders willen en kunnen niet alles uitleggen aan hun kinderen en roepen, om van het gezeur af te zijn, ook soms zomaar wat. En het dan moeten uitleggen zou het betreffende kind een zéér onopvoedkundig kijkje geven in de wereld van volwassenen.
Toch zijn er ook zeker ouders die altijd en zéér grondig nadenken voor ze hun kind antwoorden. Zo herinner ik me een vakantie, samen met mijn vader, in Bretagne. We hadden net boodschappen gedaan in de plaatselijke Supermarché en waren bezig de aankopen weg te bergen in het kleine koelkastje van de caravan. Nu is mijn kennis van de Franse taal nooit erg groot geweest en ik moest dus vaak vertalingen vragen aan mijn ouwe heer. Zo ook die keer. Tussen de aankopen zat een kartonnetje met yoghurtjes en op dat kartonnetje stond een afbeelding van ´het Melkmeisje´ van Vermeer met daarnaast de tekst ´Au lait entier´. Wetend dat mijn vader een zeer gevoelig oor heeft voor correcte uitspraak vroeg ik, geheel onschuldig in mijn beste en platste haags wat ´Auw lijt entiejer´ dan wel betekende. Ik hoorde mijn vader een aantal keren diep zuchten voor het hoge woord er eenmaal uitkwam. ´Dat betekent dat het uit Holland komt jongen!´ En daar was geen woord Frans bij…
28-08-07
Kinderen hebben periodes waarin ze je de oren van de kop kunnen zeuren. Die momenten waarop ze alleen nog maar ´ Waarom?´ kunnen vragen. Dat doen ze om twee redenen. De eerste is omdat ze dingen echt willen leren begrijpen, daar begint het meestal mee, en de tweede reden is dat omdat ze zien dat het hun ouders zo lekker in verlegenheid brengt. Ouders willen en kunnen niet alles uitleggen aan hun kinderen en roepen, om van het gezeur af te zijn, ook soms zomaar wat. En het dan moeten uitleggen zou het betreffende kind een zéér onopvoedkundig kijkje geven in de wereld van volwassenen.
Toch zijn er ook zeker ouders die altijd en zéér grondig nadenken voor ze hun kind antwoorden. Zo herinner ik me een vakantie, samen met mijn vader, in Bretagne. We hadden net boodschappen gedaan in de plaatselijke Supermarché en waren bezig de aankopen weg te bergen in het kleine koelkastje van de caravan. Nu is mijn kennis van de Franse taal nooit erg groot geweest en ik moest dus vaak vertalingen vragen aan mijn ouwe heer. Zo ook die keer. Tussen de aankopen zat een kartonnetje met yoghurtjes en op dat kartonnetje stond een afbeelding van ´het Melkmeisje´ van Vermeer met daarnaast de tekst ´Au lait entier´. Wetend dat mijn vader een zeer gevoelig oor heeft voor correcte uitspraak vroeg ik, geheel onschuldig in mijn beste en platste haags wat ´Auw lijt entiejer´ dan wel betekende. Ik hoorde mijn vader een aantal keren diep zuchten voor het hoge woord er eenmaal uitkwam. ´Dat betekent dat het uit Holland komt jongen!´ En daar was geen woord Frans bij…
28-08-07
Abonneren op:
Posts (Atom)