Ontheemd

Ik ben ontheemd, dat klinkt zo lekker dramatisch. Een stuk dramatischer ook dan het in werkelijkheid is, maar feit is dat ik nergens echt thuis hoor. ´Where ever I lay my hat, there´s my home´ zong Paul Young en dat geldt ook in zekere zin voor mij…al draag ik doorgaans geen hoed.
Het gekke is dat er juist zoveel mensen zo honkvast zijn. Mijn liefste riep bijvoorbeeld, als een van de eerste dingen na onze ontmoeting, tegen me dat ze Zeeland nooit zou verlaten. En nu ze inmiddels toch dit huis met haar aanwezigheid opvrolijkt zit Zeeland nog steeds diep in haar genen ingebakken. En dat is toch een apart verschijnsel dat behoorlijk diep gaat. Zo waren we afgelopen zondag op weg naar V voor een bezoek aan haar moeder en J. Lekker met het open dakje achteraan tuffend in de file op de A 58. En zodra we dan voorbij Roosendaal de provinciegrens passeren klaart haar gezicht op en is ze weer ´thuis´. Voor mij ziet het asfalt en de lucht er daar net zo uit als een kilometer eerder maar mijn liefste is dan weer blij en op haar geboortegrond. Ik heb dat gevoel nooit echt gehad en kan het daarom ook niet zo goed plaatsen. Ik begrijp het deel dat voortkomt uit de vertrouwde omgeving en het gevoel van veiligheid dat je daaruit kunt halen. Maar dat gevoel heb ik nu juist op zoveel plaatsen. Ik voel me, wat dat betreft, net zo ´thuis´ in Rotterdam als in Oosterbeek en net zo ´bekend´ in Amsterdam als in Crecy la Chapelle. Allemaal plekken waar ik vaak ben geweest en, over het algemeen, prettige herinneringen aan heb. Frappant is echter dat ik bij Den Haag, waar ik geboren ben en waar ik een groot deel van mijn jeugd heb doorgebracht, juist weer het gevoel heb dat ik de stad ben ontgroeid. Ik kom er af en toe nog wel maar de stad heeft wel dat herkenbare maar werkelijk niets aantrekkelijks voor mij. Nu had ik dat al toen ik er nog woonde maar dat is door de loop van de jaren niet veranderd. En ook Eindhoven, waar ik inmiddels alweer zo´n vijf jaar woon, heeft inmiddels veel bekends maar zal nooit echt ´thuis´ zijn. Dat plekje zit diep verborgen in mij en reist dus automatisch mee. Toen ik destijds bezig was hier een huis te kopen riepen diverse randstedelijke vrienden tegen me dat ik, als mede-randstedeling, nooit zou kunnen wennen in Braboland en zeker niet in een ´boerendorp´ als Eindhoven. Dat ze ongelijk hadden wist ik toen al, zeker toen ik een huis vond dat, al bij de eerste stap die ik over de drempel zette, paste als een oude jas. En wellicht is het gevoel dat ik toen had het dichtst bij dat ik ooit zal komen bij het gevoel van ´thuis´ in een bepaald huis. Maar belangrijkste factor in dat proces blijft toch dat ik het áchter de voordeur naar mijn zin heb, wààr die voordeur dan ook staat en wat ik zie als ik hem open. Het is mijn plekkie en dat is belangrijker dan waar dat plekje zich bevind.
Toch zal ik voor de omgeving hier altijd ´anders´zijn, niet meer of niet minder dan een ´buitenlander´. Ik val op. Ik spreek overduidelijk een andere taal en kan aan het lokale dialect geen touw vastknopen, al is het ´HOUDOE!` en ´Hadde gij..´ inmiddels stevig in mijn vocabulaire verankerd. Ik kom van ´boven de grote rivieren´ en heb derhalve de benodigde genen voor een begrip als carnaval, en zeker voor de manier waarop ze dat in ´Lampegat´ vieren want dat maakt óók nog verschil, nu eenmaal niet meegekregen. PSV doet tenslotte mijn hart óók al niet sneller kloppen en daarmee kom je ook al niet op het lijstje van ´geliefde broeders´ terecht. Maar ondanks alles zal ik handhaven! Ik leef mijn eigen leven en sla met enig gevoel voor humor de lokale gebruiken gade. Ik verplaats me over ´s Herenwegen in een antiek aandoend vehikel waar ik me elke keer als ik uit wil stappen me moet uitvouwen. Ik ben nog dringend op zoek naar een echte viswinkel waar meer te koop is dan lekkerbekjes en Tilapiafilet. Ik weet inmiddels de weg zo´n beetje wel en ik zal hier ook waarschijnlijk nog wel ff blijven, maar ik zal toch nooit een van jullie worden. Maar dat hoeft tenslotte ook niet, toch?

07-08-07

Pronken

De laatste dagen komen er regelmatig berichtjes voorbij op internet en in de krant dat de Jonge Socialisten graag willen dat Jan Pronk de nieuwe PvdA-voorzitter wordt. De Telegraaf heeft er vandaag zelfs zijn ´Stelling van de dag´ van gemaakt. En wat blijkt? Ruim 70% van de deelnemers aan de stelling zijn het niet eens met de stelling dat Jan Pronk de ideale partijvoorzitter zou zijn. Jammer! Ik voorzie namelijk een zéér kleurrijke periode als het ooit zover zou komen. En een verrijking van de Nederlandse taal. Bij de tegenstemmers heerst namelijk de mening dat met Jan Pronk aan het partij-roer de PvdA nóg sneller ter ziele is dan met alleen Bos als partijleider. En dat lijkt me een zéér juiste conclusie. Alleen zou ik dus vóór hebben gestemd.
Bos en de zijnen hebben mij nooit echt tot hun dierbare vrienden kunnen rekenen. Ik ben in een absoluut VVD-nest opgegroeid maar politiek inmiddels al jaren zwevend en ook al jaren vooral proteststemmer. Helaas hebben we tegenwoordig geen Bakker, Koekoek of Brouwer meer om op te stemmen…
Maar ja, ik zie Pronk inderdaad als de ideale man. Zijn naam zal tot in einde der tijden blijven voorleven in onze taal. Hoe dan? Als je ´pronk´ opzoekt in het woordenboek vind je daar o.a de omschrijving ´sieraad´ en ´overdreven opschik´. Lijkt me al duidelijk. Bij het werkwoord ´pronken´ staat als verklaring ´pralen met ijdele opschik´, een ietwat verouderde vertaling van het ´met andermans geld goede sier maken´. En ook dat lijkt me prima passen bij de PvdA, zowel nu als in het verleden én de toekomst die hen nog rest. Ik voorzie echter in de toekomst nog een tweede verklaring verschijnen in de van Dale, en wel die van ´pronken´ als zijnde ´ het in korte tijd vakkundig en volledig te gronde richten van een partij, ideologie of volksverlakkerij´.
Ik weet en besef echter dat ik Jan Pronk met het hierboven beschrevene ernstig tekort doe. De man heeft tenslotte een formidabele staat van dienst opgebouwd sinds hij in 1966 voorzitter werd van de PvdA, afdeling Krimpen aan de Lek. Beschrijvingen van de man door vriend en vijand variëren van ´Minister van het Nationale Geweten´ (Wim Kok) alswel ´Minister van Beroep´ door anderen. In een verkiezing door HP De Tijd in 2004 werd hij zelfs 2e in de verkiezing ´De Ergste Nederlander Aller Tijden´. In de jaren 70 stond hij bekend als notoire alcoholist en reed zelfs ooit een auto de greppel in om daarna, op 7 mei 1984 de alcohol voorgoed af te zweren en zich te storten op zijn nieuwe hobby van ´hardloper´. En dat hardlopen heeft hij tot in 2006 volgehouden toen hij, bijna, hardlopend Soedan diende te verlaten na zijn voortdurende kritiek op de Soedanese strijdkrachten en regering naar aanleiding van de vreselijke toestanden in Darfoer. Tegenwoordig is hij, volgens zijn eigen website ´Professor Theory and Practice of International Development, ISS, The Hague´.
Ik ben benieuwd. Wellicht zullen we Jan Pronk dus binnenkort weer regelmatig tegenkomen op het Binnenhof en in de PvdA burelen. En dan zonder stropdas. Die heeft Bos tenslotte ook al afgedaan. Een stropdas zit tenslotte veel te veel in de weg bij het draaikonten…

04-08-07 II